Родителската поддршка е важна за емоционалниот развој на детето и за начинот на кој тоа подоцна ќе се однесува кон себе и кон другите.
Кога децата растат со родители кои не ги признаваат нивните чувства, не им покажуваат доволно разбирање или реагираат премногу строго, некои обрасци на однесување можат да ги пренесат и во зрелоста.
Децата кои растеле без доволно ментална и емоционална поддршка од родителите може да развијат некои навики кои ќе ги следат и подоцна во животот.
- Се повлекуваат и молчат
Децата кои често биле критикувани, исмевани или казнувани можат да научат дека е побезбедно да ги премолчуваат сопствените чувства и потреби.
Ако со молчењето успевале да ги избегнат негативните реакции од родителите, истиот образец можат да продолжат да го користат и како возрасни.
Поради тоа, може да им биде тешко јасно да кажат што сакаат или отворено да зборуваат за своите чувства.
- Премногу се самокритични
Недостигот од пофалби и поддршка може да придонесе за чувство дека тоа што го прават никогаш не е доволно добро.
Студија од 2022 година наведува дека негативните родителски постапки можат да бидат поврзани со депресија, трауми и проблеми во однесувањето, а истовремено ја нагласува важноста на родителската љубов и поддршка.
Поради тоа, некои луѓе и во зрелоста тешко ги признаваат сопствените успеси и можат да чувствуваат вина дури и кога ќе постигнат нешто што ги прави среќни.
- Имаат ниска самодоверба
Емоционалната недостапност на родителите може да влијае врз начинот на кој детето ја доживува сопствената вредност.
Дариус Циканавичиус, кој се занимава со ментално здравје, наведува дека за развојот на здрава самодоверба се важни признавањето на детските чувства, разбирањето на нивните потреби и соодветната емоционална реакција од страна на родителите.
Ако тоа недостига, детето може да има тешкотии да изгради здрава слика за себе, што може да продолжи и во зрелоста.
- Склоност кон нестабилни врски
Односот што детето го има со родителите може да влијае и врз неговите подоцнежни односи.
Терапевтката Маријана С. Клебанов објаснува дека односот меѓу детето и родителот претставува основа за идните односи и ја истакнува важноста на љубовта и позитивната приврзаност уште во најраната возраст.
Ако таквите искуства недостигаат, личноста подоцна може да ги повторува познатите обрасци и да биде премногу зависна од другите, критична или повлечена.
- Социјалните интеракции ги доживуваат како напор
Децата кои не можеле слободно да го изразуваат своето мислење или чувствата пред родителите можат да ја пренесат истата несигурност и во другите односи.
Како возрасни, можат да се преправаат дека се согласуваат со другите или да кријат делови од својата личност за полесно да се вклопат.
Поради постојаната претпазливост и размислувањето за тоа како другите ќе реагираат, дружењето може да стане емоционално исцрпувачко.
- Ги повторуваат научените обрасци
Однесувањата што децата со години ги гледале кај своите родители можат да станат обрасци што подоцна несвесно ги повторуваат.
Личноста која растела со емоционално недостапни родители и самата може да има потешкотии да им даде емоционална поддршка на другите или соодветно да реагира на нивните чувства.
Тоа не значи дека постои намера да се повредат другите. Наместо тоа, може да станува збор за однесување кое личноста го научила во текот на растењето и го доживувала како вообичаено.
