Зголемената температура кај бебето е една од најчестите причини за загриженост кај родителите. Во моментот кога ќе почувствувате дека детето е жешко, тешко е да процените дали станува збор за безопасна реакција или за состојба која бара лекарска помош. Иако температурата најчесто е знак дека организмот на детето се бори со инфекција, постојат ситуации, особено кај новороденчињата, кога е неопходна брза реакција.
Кога бебето има покачена температура, важно е да знаете како правилно да ја измерите, но и да ги препознаете ситуациите во кои треба да се обратите кај педијатар или да побарате лекарска помош.
Општата состојба на детето е важна
Покачената температура не е болест, туку знак дека имунолошкиот систем се бори против инфекција. Затоа, покрај самата температура, важно е да ја следите и општата состојба на детето – дали е разиграно, дали јаде и дали се однесува вообичаено.
Сепак, кај бебињата помлади од три месеци, покачената температура бара посебно внимание и лекарска проценка, без оглед на тоа како изгледа и се однесува детето.
Како правилно да ја измерите температурата?
Медицинскиот стандард за покачена температура кај бебе е ректално измерена температура од 38 °C или повисока.
Важно е да користите прецизен метод на мерење, бидејќи чувството дека бебето е жешко на допир не е доволно сигурен показател. Кај доенчињата, особено кај оние помлади од три месеци, ректалното мерење со дигитален термометар се смета за најпрецизен начин за утврдување на телесната температура.
Другите методи имаат одредени ограничувања. Термометрите за чело може да бидат непоуздани кај најмалите бебиња, па покачената вредност треба да се потврди со ректално мерење. Ушните термометри не се препорачуваат кај деца помлади од шест месеци поради тесните ушни канали.
Мерењето под пазувите е најмалку прецизно и може да послужи само како груба ориентација. Проценувањето на температурата со допир или со ленти за чело не е сигурен метод.
Правило за бебиња помлади од три месеци
Кај бебе помладо од три месеци, ректална температура од 38 °C или повисока бара контакт со педијатар, дури и ако детето нема други симптоми.
На оваа возраст имунолошкиот систем сè уште не е целосно развиен, па температурата може да биде единствениот знак на инфекција.
Кај новороденчињата, односно бебињата помлади од два месеци, со температура од 38 °C се препорачува што поскоро да се побара лекарска помош. Кај бебињата на возраст од два до три месеци исто така е важно веднаш да се контактира педијатар.
Кога да се јавите кај педијатарот според возраста?
По навршени три месеци, препораките се нешто пофлексибилни, а одлуката зависи од комбинацијата на возраста, измерената температура и општата состојба на детето. Колку е детето постаро, толку неговото однесување станува поважен показател.
Кај бебиња на возраст од три до шест месеци, се препорачува да се јавите кај педијатар ако температурата достигне 38,3 °C, или ако која било покачена температура е проследена со други симптоми на болест.
Кај деца на возраст од шест до 24 месеци, треба да се консултирате со лекар ако температура повисока од 38,9 °C трае подолго од 24 часа, или ако која било температура над 38 °C трае подолго од три дена. Исто така, треба да се јавите кај лекар доколку со температурата се појават други загрижувачки симптоми.
Кај постарите бебиња и малите деца, консултација со лекар е оправдана ако температурата достигне 39,4 °C или трае подолго од три дена. На оваа возраст, однесувањето на детето станува еден од главните показатели за сериозноста на состојбата.
Кога треба да побарате лекарска помош?
Без оглед на висината на температурата, одредени симптоми бараат итна лекарска проценка.
Тука спаѓаат:
- отежнато дишење,
- изразена поспаност и тешко будење,
- вкочанет врат,
- грчеви,
- осип кој не исчезнува при притисок,
- знаци на тешка дехидратација,
- неутешно плачење,
- знаци на силна болка,
- хронични заболувања,
- сомнеж за топлотен удар.
Кога може безбедно да ја следите состојбата дома?
Кај здраво бебе постаро од три месеци, со блага температура и без други алармантни симптоми, најчесто не е потребна итна интервенција. Повеќето вакви температури се предизвикани од вообичаени вирусни инфекции кои поминуваат сами.
Во таков случај, ваша задача е да му обезбедите удобност на детето, доволно течности и внимателно да ја следите состојбата.
Ако бебето и понатаму јаде, редовно ги мокри пелените и во периодите без температура е разиграно, тоа е добар знак.
Следете ја општата состојба и развојот на симптомите, а не секое поединечно мерење. Влошувањето на општата состојба или одбивањето течности е знак дека треба да побарате лекарска помош.
Како да му ги олесните симптомите?
Кога температурата му создава непријатност на детето, целта е да му обезбедите удобност и да спречите дехидратација.
Понудете му доволно течности, како мајчино млеко или адаптирано млеко, а на постарите деца може да им понудите и вода.
Облечете го детето во лесна облека и покријте го со тенко ќебе или чаршаф за да може телото природно да ја регулира температурата.
Мирот, одморот и гушкањето исто така можат да му помогнат полесно да ја преброди болеста.
Верувајте му на својот родителски инстинкт
Покрај сите упатства и бројки, вашето познавање на сопственото дете е една од најважните алатки. Вие први забележувате суптилни промени во неговото однесување кои не можат секогаш да се опфатат со табели.
Ако чувствувате дека нешто не е во ред, тоа чувство треба да го сфатите сериозно, дури и ако температурата не е многу висока.
Од друга страна, бебе со умерена температура кое инаку е добро расположено најверојатно не е во опасност.
Ако се двоумите, секогаш е подобро да се јавите кај педијатар. Еден повик повеќе е подобра опција отколку да се занемари потенцијално сериозен симптом.
