БЕБЕТО ЧЕСТО БЛУЦКА ПО ХРАНЕЊЕТО? Кога е тоа нормално, а кога треба да се загрижите

Враќањето мала количина млеко по подој или хранење со шише е многу честа појава кај новороденчињата и доенчињата. Но, важно е родителите да знаат како да препознаат кога станува збор за вообичаено блуцкање, а кога симптомите бараат лекарска проценка.

Тешко е да останете рамнодушни кога бебето веднаш по хранењето ќе исфрли дел од млекото што го испило. Многу родители тогаш се прашуваат дали бебето воопшто успеало да се нахрани доволно и дали треба да направат нешто поинаку.

Добрата вест е дека блуцкањето најчесто изгледа пообилно отколку што навистина е. Повеќето бебиња кои блуцкаат продолжуваат нормално да јадат и да добиваат на тежина.

Сепак, важно е да се знае дека блуцкањето не е исто што и повраќањето. И уште едно важно безбедносно правило: бебето секогаш треба да се поставува да спие на грб, дури и ако често блуцка.

Што е нормално, а што не?

Блуцкањето најчесто подразбира враќање мала количина млеко низ устата, обично за време или кратко по хранењето, понекогаш заедно со подригнувањето. За разлика од него, повраќањето е посилно исфрлање на содржината од желудникот и може да биде проследено со напнување.

Оваа појава е многу честа кај здравите доенчиња. Една од причините е тоа што нивниот дигестивен систем сè уште созрева. Мускулот на долниот дел од хранопроводот, кој помага храната да остане во желудникот, сè уште не функционира целосно зрело. Поради тоа, млекото полесно може да се врати кон устата.

Според советничката за доење Мередит Бриљо од Торонто, важно е родителите да обрнат внимание на тоа како се однесува бебето за време и по блуцкањето.

Ако бебето добро напредува во тежината, не покажува знаци на болка или вознемиреност и млекото не го исфрла силно во млаз, најчесто станува збор за вообичаена појава.

Зошто бебињата толку често блуцкаат?

Постојат неколку причини поради кои млекото може да се врати по хранењето. Понекогаш бебето испило поголема количина отколку што може удобно да задржи во желудникот, јадело пребрзо или проголтало повеќе воздух додека цицало или пиело од шише.

Блуцкањето може да биде почесто и кога мајката има силен рефлекс на испуштање млеко или поголемо количество млеко, како и кога бебето неправилно ја фаќа дојката.

Непосредното раздвижување по хранењето исто така може да придонесе за враќање на млекото.

Кај некои бебиња можна причина е и чувствителност на протеините од кравјото млеко. На тоа може да укажуваат и други симптоми, како крв во столицата, егзема или продолжена раздразливост. Во таков случај потребна е консултација со педијатар, наместо самостојно да се менува исхраната на бебето или мајката.

Што ако бебето блуцка за време на доењето?

Бебињата кои голтаат повеќе воздух за време на хранењето може почесто да блуцкаат. Тоа може да се случи ако не ја фаќаат правилно дојката или ако млекото истекува пребрзо.

Ако мајката има силен рефлекс на испуштање млеко, може да помогне промена на положбата за доење. На пример, бебето може да биде поставено така што главата му е малку повисоко, а брадата не му е притисната кон градите. На овој начин некои бебиња полесно го следат брзиот проток на млекото.

Ако проблемот продолжува, корисно е да се побара совет од советник за доење или здравствен работник кој може да провери дали бебето правилно ја прифаќа дојката.

На што да внимавате при хранење со шише?

При хранењето со шише важни се брзината на протокот на млекото и количината што ја внесува бебето.

Наместо бебето брзо да го испие целото шише, може да се примени таканаречено контролирано хранење со шише. Тоа подразбира побавно темпо, соодветна цуцла со побавен проток и кратки паузи во текот на оброкот.

Бебето може да се држи во малку поисправена положба, додека шишето се поставува така што млекото нема пребрзо да тече. Целта е бебето да има време да цица, голта и да направи пауза кога му е потребно.

Што можете да направите дома?

Ако бебето често блуцка, неколку промени во начинот на хранење може да помогнат:

  • Понудете помали количини млеко, но почесто, ако тоа е соодветно за возраста и потребите на бебето.
  • Правете кратки паузи за подригнување за време на хранењето и по него.
  • Проверете дали бебето правилно ја фаќа дојката.
  • При хранење со шише, обидете се со побавно и контролирано темпо.
  • Избегнувајте интензивно нишање, потскокнување и нагли движења веднаш по оброкот.

Може да биде корисно и неколку дена да бележите кога бебето јаде и кога блуцка. Така полесно ќе забележите дали постои одреден образец што можете да му го споменете на педијатарот.

Често се препорачува бебето да се држи исправено околу 30 минути по секое хранење. Тоа може да им помогне на некои бебиња, но не е неопходно родителите да го применуваат како строго правило ако не забележуваат корист.

Важно е, сепак, кога ќе дојде време за спиење, бебето секогаш да се постави на грб, на рамна и цврста подлога. Не треба да се поставува на стомак или на страна, ниту да се подигнува душекот поради блуцкањето.

Кога треба да се обратите кај лекар?

Иако блуцкањето најчесто е безопасно, постојат симптоми кои не треба да се игнорираат. Побарајте лекарски совет ако бебето:

  • не добива доволно на тежина или почнува да одбива хранење;
  • има значително помалку мокри пелени од вообичаено или други знаци на дехидратација;
  • повраќа силно, во млаз;
  • повраќа зелена или жолта содржина;
  • редовно плаче, се извива или изгледа како да чувствува болка за време на хранењето;
  • има постојана кашлица или проблеми со дишењето;
  • има блуцкање што се засилува наместо постепено да се намалува.

Зелено повраќање, отежнато дишење или изразена малаксаност бараат итна медицинска проценка.

Како што објаснува Бриљо, бебето кое вообичаено блуцка најчесто продолжува да се однесува нормално, како ништо да не се случило. Но, ако по враќањето на млекото изгледа вознемирено, редовно плаче, покажува знаци на болка или не напредува соодветно, важно е тоа да му се спомене на педијатарот.

Најважно е родителите да не ја проценуваат количината на млеко само според тоа колку изгледа дека бебето исфрлило. Општата состојба, хранењето, мокрите пелени и напредувањето во тежината се многу поважни показатели.