Детето плаче кога го оставате во градинка? Овој едноставен ритуал може да го олесни разделувањето

Кратката и предвидлива утринска рутина може да му помогне на детето полесно да се справи со разделувањето и да стекне чувство на сигурност

Оставањето на детето во јасли или градинка често е стресно и за децата и за родителите. На многумина им е добро позната оваа сцена: воспитувачката чека, вие доцните на работа, а детето цврсто ви се држи за ногата и одбива да ве пушти. Решението за полесно разделување може да се крие во кратка и предвидлива рутина.

Истите зборови

Ако постојано се обидувате да му објаснувате на детето зошто мора да заминете, разделбата само се продолжува, а несигурноста кај детето расте. Терапевтите советуваат спротивен пристап – кратка и секогаш иста реченица го прави заминувањето предвидливо, а токму предвидливоста им дава на децата чувство на сигурност.

Таквото сценарио за децата на градинарска возраст е осмислено да се повторува. Важно е да создадете сопствена верзија и секое утро да ги користите истите зборови и гестови, по ист редослед. Со доволно време и трпение, оваа рутина би требало да ја ублажи вознемиреноста на детето поради разделувањето.

Воспоставете рутина за разделување

Родителот може да се спушти на нивото на детето и да каже: „Безбедно си. Тетка ти се грижи за тебе. Јас секогаш се враќам.“

Кога детето протестира и бара да останете, важно е да ги потврдите неговите чувства, но и да останете доследни. Можете да кажете: „Знам дека ти е тешко. И ти ќе ми недостигаш. Одам на работа и ќе се вратам по тебе по ужината.“

Потоа следува кратка, секогаш иста рутина за поздравување. Тоа може да биде бакнување на дланките за детето да ги „зачува“ бакнежите за подоцна, пеење посебна песничка, тајно ракување или давање мала задача, како: „Однеси го шишето на своето место“ или „Предај ѝ го ова на тетката.“

Штом заврши рутината, клучно е да му го предадете детето на воспитувачката и да заминете без двоумење. Иако на родителите тоа може да им биде тешко, продолжените разделби не покажуваат поголема сочувствителност, туку само им го отежнуваат процесот и на детето и на родителот.

Ако почувствувате потреба да заплачете, направете го тоа подоцна, во автомобилот. Во моментот на заминување, детето треба да го почувствува вашето уверување дека го оставате на безбедно место.