Повик или порака од училиштето поради однесувањето на детето може да биде непријатно искуство за секој родител. Збунетоста, вознемиреноста или срамот во таква ситуација се сосема природни чувства. Но, доколку детето, на пример, се степало или било непријатно кон друг ученик, важно е да не се реагира избрзано.
Првиот и најважен чекор е соработка со училиштето и наставниците за да се утврди вистинската причина за проблемот. Врз основа на тоа може да се направи план што ќе одговори на потребите на детето и ќе му помогне постепено да го промени своето однесување.
Воспоставете редовна комуникација
Ако станува збор за изолиран инцидент, доволно е неколку дена да ја следите ситуацијата и да проверите дали има подобрување. Но, доколку проблемите се повторуваат, корисно е да воспоставите секојдневна комуникација со наставникот или со некого од училишната управа.
Договорете начин на следење на однесувањето
Разговарајте со наставникот и договорете заеднички пристап. Тоа може да вклучува и метод за секојдневно следење на однесувањето на детето.
Добра алатка може да биде дневник или табела за напредок, преку која родителите редовно ќе добиваат информации и ќе можат навреме да реагираат доколку се појават нови тешкотии.
Дефинирајте начин на комуникација
Наставниците често имаат воспоставен начин на комуникација со родителите. Некои користат систем со емотикони во различни бои – зелена, жолта и црвена – за да го оценат однесувањето во текот на денот, додека други претпочитаат кратки писмени белешки.
Барајте повратна информација секој ден
Побарајте од наставникот повратна информација за секој ден, а не само кога имало проблеми. За детето е важно да биде пофалено кога имало успешен ден.
Кога ќе се случи лош ден, можете заедно со него да размислите што може да направи следниот ден да биде подобар.
Настапувајте како тим
Покажете му на наставникот дека ја има вашата поддршка. Доколку сте флексибилни и подготвени за соработка, наставникот ќе знае дека ги разбирате и неговите обврски и дека заеднички сакате да му помогнете на детето.
Пофалете го посакуваното однесување
Користете позитивни поттикнувања за да го охрабрите однесувањето што сакате да го гледате кај детето. Тоа значи да го пофалите кога од наставникот ќе стигнат добри вести.
Одбележувањето на успехот може да го мотивира детето да продолжи да се труди. Не треба да се очекува совршенство, туку да се охрабрува детето да го даде најдоброто од себе.
За дополнителна мотивација може да поставите дневни или неделни цели, а кога детето ќе ги постигне, да следува награда. На пример, ако три дена по ред поминат без опомена во училиштето, можете да го прославите тоа со подготовка на неговата омилена вечера.
Наградите не мора да бидат материјални. Доброто однесување може да се поврзе и со одредени привилегии, како дополнително време за видеоигри или одење во парк.
Решавајте ги проблемите заедно со детето
Во деновите кога детето потешко го контролира своето однесување, разговарајте со него за тоа што може да направи следниот ден да биде подобар.
Останете смирени
Пристапете му на детето смирено и прашајте го како тој ја гледа ситуацијата. Доколку проблемот го претставите како заедничка задача што треба да ја решите, поголема е веројатноста детето да биде отворено за разговор за своите чувства.
Обидете се да ја откриете причината
Децата понекогаш можат јасно да објаснат зошто се однесувале несоодветно. Можно е, на пример, детето да го попречува часот затоа што му е здодевно. Во таков случај, решение може да биде договор со наставникот да му задава посложени задачи.
Проверете дали на детето му е потребна помош со наставниот материјал
Несоодветното однесување може да биде последица и на тоа што детето не го разбира материјалот. Некои деца полесно ќе се претстават како „немирни“ или „непослушни“ отколку да признаат дека нешто не знаат.
Понекогаш тие создаваат проблеми само затоа што се плашат да побараат помош.
Дозволете му на детето да ги изрази своите чувства
Според податоците на американската Национална асоцијација на училишни психолози, децата често избегнуваат да разговараат за проблемите затоа што се збунети или не сакаат да ги оптоваруваат родителите.
Затоа е важно да го уверите детето дека разговорот може да помогне, особено ако има прашања или стравови.
Охрабрете го да зборува за своите чувства
Дајте му простор на детето да каже како се чувствува и зошто. Неговите мисли можеби ќе бидат збунети или на прв поглед нелогични, но најважно е да му дозволите да ги изрази.
Понудете му утеха и поддршка
Откако детето ќе се отвори, покажете му дека неговите чувства се прифатливи и дека е безбедно да разговара со вас. Можете да споделите и сопствени искуства со справување со стрес или вознемиреност.
Потоа, заедно побарајте решение што најмногу му одговара на детето.
Овозможете му чувство на контрола
Децата се чувствуваат посигурно кога имаат впечаток дека можат да влијаат врз сопствениот живот. Чувството на автономија може да го намали стравот.
Покажете разбирање за предизвиците со кои се соочува и дозволете му одредена контрола, на пример, самото да избере што ќе облече за на училиште.
Избегнувајте притисок
Ако детето не е подготвено за разговор, не го присилувајте. Наместо тоа, кога ќе има добар ден, прашајте го што правело и како си поминало.
Тоа може да му помогне подобро да сфати што му одговара, а вам ќе ви даде корисни информации што можете да ги искористите за да му помогнете во потешките денови.
