Моментот кога детето првпат ќе посака да преспие кај другарче кај родителите може да предизвика мешавина од гордост и мала паника. Додека детето се радува на вечер исполнета со игра, филмови и смеа, кај родителите се појавуваат низа прашања: Дали е сè уште премало? Дали ќе се исплаши? Ќе може ли да заспие без нас? Што ако среде ноќ посака да си оди дома?
Иако не постои точно определена возраст на која детето е подготвено за првото преспивање, експертите се согласуваат дека проценката на емоционалната зрелост е многу поважна од бројот на години.
Подготвеноста е поважна од возраста
Некои деца се подготвени за оваа авантура уште во предучилишна возраст, додека други и неколку години подоцна чувствуваат непријатност при самата помисла на одвојување од родителите. И двете реакции се сосема нормални.
Детето веројатно е подготвено за првото преспивање ако самото покаже желба за тоа, се чувствува безбедно во домот на другарот и ги познава родителите кај кои ќе престојува.
Исто така, важно е да знае да ги изрази своите чувства и потреби – ако нешто му е непријатно, ако е уморно, гладно или едноставно сака да разговара со вас. Не треба да го поттикнувате преспивањето само затоа што тоа го прават сите другарчиња од градинка или одделение.
Знаци дека детето е подготвено
Пред да дадете зелено светло, добро е да проверите неколку работи. Најважно е идејата за преспивањето да доаѓа од самото дете, бидејќи тогаш веројатноста за позитивно искуство е многу поголема.
Помага и ако детето веќе го познава семејството на другарот и се чувствува удобно во нивниот дом.
Практичен знак дека е подготвено е и способноста самостојно да се грижи за основните потреби, како одење во тоалет, миење заби и облекување.
Ако детето без проблем поминува време кај бабата, дедото или други блиски луѓе, тоа е добар показател. Важно е и да знае како да реагира доколку се појави проблем и да биде свесно дека секогаш може да ве повика.
Што ако детето се премисли?
Едно од најважните правила при првото преспивање е детето да знае дека смее да се премисли.
Можно е, и покрај возбудата во текот на целиот ден, во моментот кога ќе се изгаснат светлата да почувствува носталгија по домот. Тоа не значи дека детето е разгалено или дека одлуката да преспие била погрешна.
Најдобро е однапред да се договорите за план: детето може да ве повика ако му стане тешко, а ако и по разговорот сака да си оди дома, ќе дојдете по него.
Ваквиот договор му дава чувство на сигурност, што често му помага да се опушти и да ја надмине моменталната криза.
Како да му го олесните првото искуство?
За првото преспивање изберете семејство на кое му верувате и другарче со кое вашето дете е блиско.
Разговарајте со родителите домаќини за рутината пред спиење, евентуалните стравови, алергии и други важни информации.
На детето спакувајте му позната пижама, четка за заби и, доколку користи, омилена играчка или ќебенце. Неколку познати предмети можат да му дадат чувство на сигурност.
Добро е однапред да договорите и приближен план за вечерта, за детето да знае што може да очекува.
Ако детето сè уште не е подготвено
Ако детето каже дека не сака да преспие кај другарче, неговата одлука треба да се почитува без притисок. Нема потреба од брзање.
Наместо преспивање, можете да договорите пробен чекор – детето може да остане на игра до доцна навечер, а потоа да си дојде дома да спие.
Кога следниот пат ќе се појави можност за преспивање, одговорот можеби ќе биде сосема поинаков.
Првото ноќевање надвор од дома не е тест за самостојност, туку само еден чекор во растењето. Најдобро е да се случи тогаш кога детето е подготвено за него, а не кога календарот ќе покаже дека е „време“.
