Еуфоријата од синоќешното финале на Светското првенство сè уште не стивнува, а додека милиони навивачи го слават новиот светски шампион, ново научно истражување потсетува дека зад врвниот спорт се кријат и сериозни прашања за здравјето на играчите. Анализата на поранешни професионални фудбалери открива структурни промени во мозокот и почеста појава на анксиозност и депресија, но без знаци на когнитивен пад.
Пензионираните британски професионални фудбалери покажале структурни промени на мозокот и повисоки стапки на анксиозност и депресија, но немаат знаци на когнитивен пад, покажуваат резултатите на истражувањето чија цел била да утврди дали повторените удари на топката со глава го зголемуваат ризикот од развој на деменција.
Истражувањето, спроведено од научници од Империјал колеџ во Лондон, опфатило 142 поранешни фудбалери на возраст од 30 до 60 години. Нивните резултати биле споредени со 56 здрави лица на слична возраст кои не се занимавале со контактни спортови, не служеле војска и немале историја на потрес на мозокот.
Покрај прашалниците и тестовите за проценка на когнитивните способности, истражувачите анализирале и МРИ-снимки на мозокот кај 124 поранешни фудбалери и 40 испитаници од контролната група за да утврдат дали постојат разлики во волуменот на сивата мозочна маса.
Авторите, кои студијата ја презентираа во неделата на Меѓународната конференција на Здружението за Алцхајмерова болест, истакнаа дека ова истражување е дел од пошироките научни напори повторените удари во главата да се разгледуваат како потенцијален променлив фактор на ризик за деменција во подоцнежниот живот, слично како што високите вредности на крвниот притисок или холестеролот се сметаат за ризик-фактори за кардиоваскуларни заболувања.
Студијата претставува основа за долгорочно следење на овие фудбалери, кои истражувачите планираат повторно да ги прегледуваат на секои две години. „Областа на истражување сè повеќе се темели на холистички пристап кон здравјето на мозокот и ризикот од деменција“, изјави главниот автор на студијата, Томас Паркер, консултант невролог на Империјал колеџ во Лондон.
По прилагодување на факторите како возраста и образованието, поранешните фудбалери постигнале очекувани резултати на тестовите за меморија и размислување, без значајни разлики во споредба со контролната група.
Истражувањето, спроведено од научници од Империјал колеџ во Лондон, опфатило 142 поранешни фудбалери на возраст од 30 до 60 години. Нивните резултати биле споредени со 56 здрави лица на слична возраст кои не се занимавале со контактни спортови, не служеле војска и немале историја на потрес на мозокот
Сепак, тие значително почесто пријавувале проблеми со менталното здравје. Кај 31 процент биле исполнети критериумите за клиничка депресија, во споредба со 9 проценти во контролната група. Клинички значајна анксиозност пријавиле 42 проценти од поранешните фудбалери, наспроти 25 проценти од испитаниците во контролната група. МРИ-снимките покажале дека поранешните фудбалери, како група, имаат помал волумен на мозочно ткиво во регионите одговорни за меморијата и емоциите во споредба со контролната група.
Сепак, само 2 проценти од поранешните спортисти покажувале индивидуални знаци на изразено намалување на волуменот на мозокот што би можело да укажува на активна, прогресивна невродегенерација.
Студијата сè уште не поминала стручна рецензија. Истражувачите очекуваат подоцна оваа година да објават научен труд со поголем број испитаници и дополнителни анализи.
Истражувањето не докажало директна поврзаност со Алцхајмеровата болест – прогресивно заболување на мозокот кое постепено ја нарушува меморијата и претставува најчеста причина за деменција.
Поголемиот дел од досегашните истражувања за оштетувањата на мозокот поврзани со спортот се темелеле на обдукциски наоди и ретроспективни медицински податоци.
Истражувањето на Империјал колеџ ги следи спортистите во средната животна доба, што им овозможува на научниците да ги набљудуваат невролошките промени многу години пред периодот кога вообичаено би се очекувал развој на деменција. Резултатите се во согласност со претходно рецензираните наоди на истиот истражувачки тим од 2025 година, добиени кај 200 пензионирани рагбисти. И тогаш било забележано намалување на волуменот на сивата мозочна маса и повисоки нивоа на анксиозност, но без нарушување на когнитивните способности.
Истражувачите предупредуваат дека нивните наоди не можат да го предвидат индивидуалниот ризик од деменција. „Сè уште сме во многу рана фаза кога станува збор за примената на овие наоди во проценката на индивидуалниот ризик“, изјави Паркер, пренесува Хина.
