Родителството е исполнето со моменти на замор, стрес и брза реакција. Во такви ситуации, лесно може да се изговорат реченици што не се добро осмислени. Но психолозите предупредуваат дека некои изрази можат да имаат подлабоко влијание врз самодовербата и емоционалната состојба на детето.
Реченици што е подобро да се избегнуваат
- „Престани да плачеш“ – Ги негира емоциите на детето.
- „Не е ништо страшно“ – Она што за возрасен е мало, за детето е важно.
- „Голем/голема си, не се однесувај така“ – Создава срам за емоции.
- „Ќе те оставам ако не слушаш“ – Создава страв од напуштање.
- „Види како другите деца се однесуваат“ – Поттикнува споредување.
- „Срамота е да плачеш“ – Ја потиснува емоционалната експресија.
- „Не ме нервирај“ – Го поврзува детето со вина.
Што да се каже наместо тоа?
- „Гледам дека си вознемирен/а“
- „Тука сум да ти помогнам“
- „Ајде да најдеме решение заедно“
- „Разбирам дека ти е тешко“
Децата не учат само од тоа што им го кажуваме, туку и од начинот на кој го кажуваме. Малите промени во говорот можат да направат голема разлика во нивниот емоционален развој.
