Двете цртички на тестот за бременост кај повеќето жени носат неверојатна среќа. Но, по спонтан абортус, тие можат да предизвикаат и сосема поинаква реакција: среќа измешана со страв.
- „Дали овојпат сè ќе биде во ред?“
- „Што ако повторно нешто тргне наопаку?“
- „Дали воопшто смеам да се радувам?“
По загубата на бременоста, новата бременост може да биде емоционално многу тешка. Наместо безгрижно очекување, секој преглед, болка во стомакот или одење во тоалет може да предизвика нов бран страв.
И тоа не значи дека жената не е благодарна за новата бременост. Можно е истовремено да чувствува среќа, љубов, страв и тага.
По загубата на бременоста, стравот е нормален
Спонтаниот абортус може да биде трауматично искуство, без оглед на тоа колку долго траела бременоста. Американскиот колеџ за акушери и гинеколози нагласува дека по загубата на бременоста се чести чувствата на тага, анксиозност и преоптовареност, а претходната загуба е еден од факторите поврзани со поголем ризик од анксиозност во следната бременост.
Затоа, жената која по позитивниот тест не може едноставно „да биде среќна“ не прави ништо погрешно. Нејзиното тело можеби повторно е бремено, но нејзиниот ум сè уште се сеќава на она што се случило претходниот пат.
Прво – не присилувајте се да бидете безгрижни
Еден од најважните чекори е да ги прифатите сопствените чувства. Не е потребно да се убедувате дека ништо лошо нема да се случи. Никој не може да даде такво ветување.
Наместо тоа, може да помогне реченицата: „Оваа бременост не е иста како претходната. Денес сум бремена и денес можам да се грижам за себе и за моето бебе.“
Целта не е целосно да се отстрани стравот. Целта е да научите да живеете со неизвесноста, без стравот да ја преземе целата бременост.
Авторката на оригиналниот текст, дипломираната медицинска сестра Аманда Фаркухарсон, нагласува дека тагувањето по загубата не е линеарен процес. Некои денови жената може да се чувствува добро, додека во други може да биде преплавена од тага или страв.
Пронајдете лекар со кого се чувствувате сигурно
По претходна загуба на бременоста, сосема е разбирливо да имате повеќе прашања. На некоја жена ќе ѝ помогнат почести прегледи и можноста да се јави кај лекарот кога е загрижена. На друга, пак, може повеќе да ѝ одговара да нема премногу прегледи, бидејќи токму чекањето на секој резултат ѝ го зголемува стресот.
Затоа е важно да пронајдете здравствен работник кој знае за претходната загуба и ја сфаќа сериозно.
Стручните препораки ја нагласуваат важноста на емоционалната поддршка по загубата на бременоста. Колеџот за гинеколози препорачува разговор со гинеколог, терапевт или друг стручњак доколку жената тешко се справува со чувствата по загубата.
Не мора сами да го носите целиот товар
Партнерот, пријателката, член на семејството или друга личност од доверба можат да бидат важна поддршка. Понекогаш доволно е да кажете: „Не ми треба совет. Само сакам да ме сослушаш.“
Може да помогне и разговорот со жена која поминала низ слично искуство. Понекогаш токму чувството дека не сме сами е она што најмногу смирува.
Ако стравот е силен, разговорот со психолог или психотерапевт може да биде многу корисен. Психотерапијата е една од опциите за справување со анксиозноста во бременоста.
Внимавајте што гледате на социјалните мрежи
По загубата на бременоста, сосема обична објава може да стане тригер. Фотографија од труднички стомак, ултразвук, породување или бебе може да разбуди тага, љубомора или страв. Тоа не значи дека некому не му ја посакувате среќата.
Ако забележите дека социјалните мрежи ја зголемуваат вашата вознемиреност, сосема е во ред привремено да ги ограничите. Паузата од содржини поврзани со бременост и бебиња може да помогне кога тие стануваат емоционално премногу тешки.
Вратете се во сегашниот момент
Кога сме анксиозни, умот често живее во иднината.
- „Што ако…?“
- „А што ако се случи…?“
- „Како ќе преживеам ако повторно го загубам бебето?“
Кога ќе забележите дека мислите одат предалеку, обидете се да се вратите на она што се случува сега. Може да прошетате, неколку минути мирно да дишете, да излезете во природа, да разговарате со некого или едноставно да го оставите телефонот и да се фокусирате на она што моментално го гледате и слушате.
Престојот во природа и медитацијата можат да помогнат за смирување и подобро поврзување со себе и со бременоста.
Не обидувајте се да ја „контролирате“ бременоста
По загубата на бременоста, лесно е да почнете да верувате дека ако доволно внимавате, ќе спречите нешто лошо повторно да се случи.
Но важно е да знаете: спонтаниот абортус речиси никогаш не е последица на нешто што жената го направила или не го направила.
Во повеќето случаи, спонтаниот абортус не е вина на жената. Вообичаените активности како работа, вежбање, стрес, расправии или сексуален однос не предизвикуваат ран спонтан абортус. Најчесто станува збор за проблем во развојот на бременоста, често поврзан со хромозомски абнормалности.
Ова е важно да се запомни и во следната бременост. Не мора секој ден да го барате „совршениот“ начин за да ја заштитите бременоста.
Имате право и да се радувате
По загубата, некои жени имаат чувство дека би било опасно премногу да се поврзат со бебето. Како помалата радост да би значела и помала болка доколку нешто повторно се случи.
Но не постои количина грижа што може да го гарантира исходот на бременоста.
Затоа, кога ќе бидете подготвени, дозволете си и мали моменти на радост. Погледнете ја фотографијата од ултразвукот. Разговарајте со бебето. Купете нешто мало ако тоа ве радува. Кажете му на некого убавата вест.
Стравот и радоста можат да постојат истовремено.
Кога стравот станува преголем?
Тагата и загриженоста по загубата се нормални реакции. Но ако анксиозноста почне сериозно да го нарушува секојдневниот живот, сонот, концентрацијата или грижата за себе, време е да побарате помош.
Разговарајте со здравствен стручњак ако чувствувате силна и долготрајна загриженост, имате проблеми со спиењето или концентрацијата, сте изгубиле интерес за вообичаените активности, чувствувате безнадежност или имате симптоми како напнатост и физички знаци на анксиозност.
Барањето помош не е знак дека жената не може да се справи со бременоста. Тоа е начин да не мора сè да носи сама.
Новата бременост не ја брише претходната загуба
Можеби токму ова е најважно да се запомни.
Новото бебе не мора да го „замени“ она што сте го загубиле. И не е потребно да престанете да тагувате за да можете да се радувате на новата бременост.
Можно е да го сакате бебето што го очекувате и истовремено да жалите за она што сте го загубиле. Можно е да бидете благодарни и исплашени.
Можно е да се надевате, а сепак да имате лош ден. И можно е повторно да верувате дека овојпат ќе биде добро – полека, чекор по чекор.
Не мора да ја имате целата бременост под контрола. Доволно е да го живеете денешниот ден.
