Многу родители сакаат да дознаат како му поминал денот на детето штом ќе се врати од училиште. Но, начинот на кој ги поставуваат прашањата може да направи голема разлика – разговорот или ќе заврши со кратко „добро“, или детето навистина ќе се опушти и ќе сподели што му се случувало.
Прашањето „Како ти беше на училиште?“ е сосема природно, но е толку општо што најчесто резултира со една или две кратки реченици.
Затоа, стручњаците советуваат родителите да поставуваат поконкретни прашања од отворен тип. Тие му помагаат на детето да се присети на одредени случувања и чувства, а воедно му оставаат слобода само да одлучи што сака да сподели.
Ваквите разговори не се важни само за следење на училишните обврски. Преку нив родителите постепено можат да дознаат повеќе за односите на детето со врсниците, неговата самодоверба, грижите и секојдневните ситуации за кои можеби инаку не би зборувало.
5 прашања што можете да му ги поставите на детето по училиште
- Што ти беше најубаво денес?
- Со кого помина најмногу време денес?
- Што ти беше најтешко?
- Дали се случи нешто за кое сакаш да разговараме?
- Дали има нешто што би сакал/а да го повториш или да го направиш поинаку?
Сепак, од самото прашање често е поважна реакцијата на родителот. Доброто прашање може да го започне разговорот, но несоодветниот одговор може многу брзо да го прекине.
Кога детето ќе ви каже дека нешто го мачи, природно е веднаш да посакате да му понудите решение. Но, понекогаш на детето не му треба совет. Најмногу му значи да почувствува дека неговите грижи и чувства се прифатени и важни.
Од друга страна, премногу прашања можат да имаат спротивен ефект. Ако по секој одговор следува ново прашање, детето може да се почувствува како да е на испрашување.
Затоа, нема потреба секој ден да ги поставувате сите пет прашања. Понекогаш едно добро прашање е сосема доволно за да започне вистински разговор.
