Природно е малото дете да чувствува страв и вознемиреност кога се одвојува од родителите, особено кога ќе види дека си заминувате или кога ќе му кажете „до видување“. Во раното детство, плачењето, протестирањето и изливите на бес може да бидат нормални реакции на одвојувањето и дел од развојот на детето.
Интензитетот на оваа вознемиреност значително се разликува од дете до дете. Одредена загриженост при одвојувањето од мама или тато е нормална и кај поголемите деца, особено при големи промени како започнување градинка. Со разбирање, поддршка и доследен пристап, детето постепено може полесно да се приспособи на одвојувањето.
Сепак, доколку стравот од одвојување е многу силен, трае подолг период и значително го попречува секојдневното функционирање на детето, може да станува збор за анксиозност при одвојување и потребно е да се разговара со педијатар или стручно лице.
На која возраст се јавува стравот од одвојување?
Стравот од одвојување најчесто почнува да се појавува во втората половина од првата година од животот. Помеѓу 9 и 12 месеци, бебињата може да станат вознемирени кога се одвоени од родителите или другите луѓе со кои се блиски.
Со растењето, детето постепено развива подобро разбирање дека родителот може да замине, но и дека ќе се врати. Сепак, ова разбирање се развива постепено и не значи дека детето секогаш лесно ќе ја прифати разделбата.
Како да се ублажи стравот од одвојување?
Постојат неколку начини на кои родителите можат да му помогнат на детето полесно да се справи со одвојувањето:
- Вежбајте кратки одвојувања
На почетокот оставајте го детето со блиска и доверлива личност на кратко време. Како што ќе се навикнува на одвојувањето, постепено зголемувајте го времето.
- Создадете краток ритуал за збогување
Ритуалот може да биде едноставен и секогаш сличен – посебен поздрав, прегратка, бакнеж или мавтање низ прозорецот. Важно е збогувањето да биде кратко и смирено.
Доколку стравот од одвојување е многу силен, трае подолг период и значително го попречува секојдневното функционирање на детето, може да станува збор за анксиозност при одвојување и потребно е да се разговара со педијатар
- Зборувајте позитивно за градинката
Разговарајте со детето за игрите, активностите и убавите искуства што го очекуваат. Потсетете го дека повторно ќе си игра со омилените играчки и другарчиња и дека ќе има можност да научи нешто ново.
- Кажете му дека заминувате и дека ќе се вратите
Избегнувајте долго збогување, убедување или повторно враќање откако веќе сте се поздравиле. Смирено кажете му дека заминувате и дека ќе се вратите, а потоа заминете.
- Одржувајте ги ветувањата
За детето да стекне чувство на сигурност и доверба, важно е да се враќате во времето што сте му го кажале, кога тоа е можно. Наместо нејасни временски одредници, на помалите деца може да им помогне објаснување со настан што го разбираат – на пример, дека ќе се вратите по ручекот или по спиењето.
- Направете ја новата средина попозната
Ако градинката дозволува, детето може да понесе омилен или познат предмет од дома. Тоа може да му помогне да се чувствува посигурно во новата средина.
- Бидете смирени и доследни
Детето може да ја почувствува вознемиреноста на родителот. Затоа, обидете се да останете смирени и сигурни при разделбата. Доследниот пристап и јасната дневна рутина можат да му помогнат полесно да се приспособи на новата ситуација.
Најважно е детето да почувствува дека неговите емоции се разбрани, но и дека одвојувањето е безбедно и привремено. Со тек на време, рутина и поддршка, кај повеќето деца разделбите стануваат полесни.
