Прекумерната телесна тежина или обезноста во училишна возраст ја нарушуваат плодноста кај девојчињата и драматично ги намалуваат нивните шанси да станат мајки, покажува ново истражување.
Девојчињата кои добиле најмногу килограми почнувајќи од шестгодишна возраст имале најмала веројатност да основаат свое семејство до средината на триесеттите години, при што нивните шанси биле намалени за дури 42 проценти.
Истражувачите велат дека нивните наоди покажуваат дека нарушеното репродуктивно здравје започнува многу порано отколку што досега се сметало и дека мора да се направи повеќе за справување со сè почестата причина за „неволна бездетност“.
Главната авторка на студијата, д-р Дорте Педерсен од Универзитетската болница во Копенхаген, Данска, изјави: „Нашите наоди укажуваат дека понеповолните обрасци на индексот на телесна маса (BMI) уште од шестгодишна возраст може да го зголемат ризикот жената да остане без деца, почнувајќи од средината на дваесеттите години.
До моментот кога жените ќе навлезат во триесеттите години, кога многу од нив почнуваат да се обидуваат да забременат и кога најчесто стануваат очигледни тешкотиите со плодноста, влијанието врз репродуктивниот капацитет можеби веќе е воспоставено. Ова ја нагласува важноста на превентивните мерки насочени кон здрав раст и развој во детството.“
Во земјите од Западна Европа, околу 20 проценти од жените родени околу 1965 година остануваат без деца, додека стапките на наталитет се под нивото потребно за обновување на населението.
На возраст од 25 до 29 години, жените кои во детството имале траекторија на обезност имале 22 проценти помала веројатност да родат во споредба со жените со просечен BMI во детството, а на возраст од 30 до 34 години нивната веројатност била помала за 42 проценти
Сепак, проценките покажуваат дека само околу 5 проценти од Европејките на возраст од 18 до 40 години немаат намера да имаат деца, што укажува дека поголемиот дел од оние кои немаат деца најверојатно изборот е неволен.
Добро е познато дека повисокиот индекс на телесна маса (BMI) кај жените е поврзан со намален репродуктивен капацитет, но досега имало ограничен број истражувања кои го испитувале придонесот на BMI во раниот живот за појавата на немањето деца и неплодност во зрелата возраст.
За подобро да го испитаат ова прашање, истражувачите анализирале податоци за 60.864 жени родени во Копенхаген помеѓу 1950 и 1989 година, за кои постоеле информации за висината и тежината измерени за време на годишните училишни здравствени прегледи. Потоа ги идентификувале девојчињата кои подоцна родиле на возраст меѓу 18 и 45 години, преку поврзување на податоците со Данскиот медицински регистар на раѓања. Во текот на периодот опфатен со студијата, 78 проценти од жените (47.669) родиле, со просечна возраст од 27 години, додека 22 проценти (13.195) останале без деца.
По прилагодување на резултатите според потенцијално влијателни фактори, како што е тоа дали учесничките биле во партнерска врска, се покажало дека жените кои уште од шестгодишна возраст имале траекторија на прекумерна телесна тежина или обезност имале помала веројатност да родат во споредба со жените кои имале здрав BMI во детството, особено во подоцнежните години.
На пример, на возраст од 25 до 29 години, жените кои во детството имале траекторија на обезност имале 22 проценти помала веројатност да родат во споредба со жените со просечен BMI во детството, а на возраст од 30 до 34 години нивната веројатност била помала за 42 проценти.
Слично на тоа, жените кои во детството имале траекторија на прекумерна телесна тежина имале 9 проценти помала веројатност да родат на возраст од 25 до 29 години во споредба со жените со просечен BMI во детството, а помеѓу 30 и 34 години нивната веројатност била помала за 26 проценти.
Д-р Педерсен, која своите резултати ги објави во медицинското списание JAMA Network Open, изјави: „Иако повисоката возраст е главен фактор што придонесува за немањето деца, при што одложеното родителство има значајна улога, прекумерната телесна тежина и обезноста дополнително ги зголемуваат овие ризици преку физиолошки и социјални механизми, кои можеби вклучуваат влијание врз квалитетот на јајце-клетките и хормонални нарушувања. Затоа е загрижувачки што една од три ученички во Европа моментално живее со прекумерна телесна тежина или обезност.“
Повозрасната авторка на студијата, д-р Џенифер Бејкер, исто така од Универзитетската болница во Копенхаген и претседателка на Европската асоцијација за проучување на дебелината, додаде: „Нашата студија отвора пат кон подобро разбирање на тоа како прекумерната телесна тежина и обезноста во детството можат да придонесат за „неволна бездетност“.
Пошироко гледано, нашите наоди покажуваат дека репродуктивното здравје има многу порани почетоци отколку што вообичаено се смета. Треба да почнеме да размислуваме за неплодноста како за кумулативно физичко и социјално искуство, чии последици започнуваат многу години пред жената да посака да забремени. Препознавањето на овие влијанија од раниот живот може да го промени начинот на кој го разбираме репродуктивното здравје и да ни помогне да препознаеме можности за негово унапредување многу пред започнувањето на планирањето на семејството.“
Авторите нагласуваат дека резултатите претставуваат само статистички поврзаности и затоа не можат да докажат причинско-последична врска помеѓу траекториите на BMI во детството и немањето деца.
Тие посочуваат и неколку ограничувања на студијата, меѓу кои и потребата од дополнителни податоци за индексот на телесна маса во зрелата возраст, со цел подобро да се разбере значењето на прекумерната телесна тежина и дебелината во периодот кога жените се обидуваат да забременат. (Дејли мејл)
