Психолог предупредува: Не верувајте слепо на секоја приказна што ќе ви ја каже детето

Децата понекогаш лажат за да избегнат казна или разочарување, а експертите велат дека мирниот разговор и проверката на фактите помагаат повеќе отколку безусловното верување.

Многу родители се убедени дека нивното дете секогаш ја кажува вистината. Сепак, психологот Саманта Родман Вајтен предупредува дека слепото верување во секоја детска приказна може да има несакани последици. Според неа, лагите во детството не се невообичаени и најчесто се дел од развојот, а начинот на кој родителите реагираат е клучен за тоа дали детето ќе научи да биде искрено и одговорно.

Зошто децата лажат?

Според Родман Вајтен, децата најчесто лажат за да избегнат казна, критика или да не ги разочараат родителите.

„Повеќето деца сакаат да бидат ‘добри’ во очите на своите родители и затоа понекогаш ја кријат вистината“, објаснува таа.

Таа додава дека родителите често очекуваат од децата исто ниво на искреност и морална зрелост како кај возрасните, што не е реално.

Слепото верување не ја поттикнува искреноста

Психологот предупредува дека најголемиот проблем настанува кога родителите упорно ги бранат лагите на своето дете, дури и кога постојат сомнежи дека не ја кажува вистината.

Според неа, таквиот пристап не го охрабрува детето да биде искрено, туку може да го поттикне да продолжи да лаже за да се заштити себеси, но и своите родители.

„Колку повеќе родителот му верува на детето кое лаже, толку помалку детето го почитува и чувствува поголем внатрешен срам“, вели Родман Вајтен.

Како треба да реагираат родителите?

Наместо веднаш да поверуваат или да го обвинат детето дека лаже, експертите советуваат родителите смирено да поставуваат прашања и заедно со детето да се обидат да откријат што навистина се случило.

Разговорот без осудување и закани му дава чувство на сигурност на детето и ја зголемува веројатноста да ја каже вистината.

Грешките се можност за учење

Според психологот, најважната порака што детето треба да ја добие е дека грешките не се причина да ја крие вистината, туку можност да преземе одговорност, да научи нешто ново и да ја поправи ситуацијата.

Затоа, кога приказната на детето изгледа сомнително, родителите не треба веднаш да ја прифатат како факт, туку со трпение и разбирање да ги проверат околностите.

На тој начин се гради доверба заснована на искреност, а не на слепо верување.