Просечен родител годишно губи речиси 48 ноќи сон поради грижите за своето дете, а технологијата сè повеќе се наметнува како една од главните причини за несоница. Ново истражување спроведено меѓу 2.000 родители на деца од училишна возраст покажува дека семејствата ја започнуваат новата учебна година со зголемена анксиозност поврзана со технологијата, загрижени за времето што децата го поминуваат пред екраните, влијанието на социјалните мрежи, правилата за користење мобилни телефони во училиштата и нивната безбедност.
Нов облик на стрес – технолошка анксиозност
Резултатите покажале дека родителите во просек губат околу седум часа сон неделно. Најчестите причини што ги држат будни се грижата за навиките на детето во користење екрани (24%), влијанието на социјалните мрежи врз самодовербата (20%) и зависноста од видеоигри или мобилни апликации (18%).
Истражувањето, спроведено од агенцијата Talker Research, идентификувало нов облик на современ родителски стрес – „технолошка анксиозност“. Станува збор за притисок што родителите го чувствуваат додека се обидуваат да ги балансираат придобивките од дигиталната поврзаност со грижите поврзани со паметните телефони, социјалните мрежи, зависноста од екраните и изложеноста на несоодветни интернет-содржини.
Помеѓу безбедноста и благосостојбата на детето
Моментот кога детето ќе добие паметен телефон за многу семејства претставува значајна пресвртница, но кај родителите предизвикува измешани чувства. Истражувањето покажало дека 38% од нив овој чекор го доживуваат како „губење на невиноста“, додека 62% го сметаат за „чекор кон поголема самостојност“.
Притисокот е уште поизразен кај родителите чии деца веќе имаат паметен телефон. Тие во просек губат речиси два часа сон неделно повеќе и почесто се грижат за менталното здравје на своето дете (31% наспроти 27%), влијанието на социјалните мрежи (22% наспроти 17%) и чувството дека не се доволно вклучени во секојдневниот живот на детето (19% наспроти 14%).
И покрај овие грижи, речиси три четвртини од анкетираните родители (73%) изјавиле дека нивното дете веќе има сопствен паметен телефон, вклучително и 47% од родителите на петгодишни деца.
Безбедноста е поважна од времето пред екран
Иако родителите се загрижени поради времето што децата го поминуваат пред екраните, 76% сметаат дека можноста да стапат во контакт со своето дете во итни ситуации е поважна.
Во исто време, мнозинството родители нагласуваат дека зачувувањето на детството им е приоритет. Осум од десет родители велат дека сакаат детството на своето дете да трае што е можно подолго, а 73% сметаат дека технологијата треба да го поддржува, а не да го попречува неговиот развој.
Многумина ја гледаат технологијата и како средство што им овозможува на децата поголема самостојност. Родителите велат дека би се чувствувале посигурно ако им дозволат на децата сами да одат во парк (42%), да си играат во соседството (41%) или самостојно да возат велосипед (37%), доколку знаат каде се наоѓаат.
Родителите сакаат поедноставни и побезбедни решенија
Спротивставените грижи што ја сочинуваат суштината на технолошката анксиозност особено доаѓаат до израз кога станува збор за користењето мобилни телефони во училиштата. Иако повеќе од 30 американски сојузни држави вовеле ограничувања за нивната употреба, родителите чии училишта ги забрануваат телефоните велат дека во просек трипати дневно чувствуваат анксиозност затоа што не можат да стапат во контакт со своето дете.
Од девет од десет родители кои сакаат нивното дете да има пристап до мобилен телефон во училиште, 60% сметаат дека тој пристап треба да биде дозволен само во итни случаи.
Родителите ги препознаваат и предностите и недостатоците од користењето паметни телефони во училницата. Според 40% од испитаниците, телефоните им овозможуваат на учениците да останат поврзани со родителите во итни ситуации, додека 30% сметаат дека го нарушуваат процесот на учење, а 28% дека придонесуваат за конфликти и недоразбирања меѓу учениците.
Сепак, можноста за контакт во итен случај останува најважна. Дури 77% од родителите изјавиле дека би избрале уред што овозможува комуникација со детето, но во исто време ефикасно ги ограничува одвлекувањата од апликации, социјални мрежи и интернет-содржини.
„Родителите јасно ни порачаа дека за да останат поврзани со своето дете, не мора да му го предадат целиот интернет“, вели Расел Јорк, еден од учесниците на студијата.
Тој додава дека многу семејства сакаат поедноставни решенија кои ќе обезбедат контакт со детето без постојаното влијание на апликациите и социјалните мрежи. Според него, осум од десет родители кои веќе му купиле телефон на своето дете велат дека би сакале уште од почетокот да имале можност да изберат поедноставен и побезбеден уред.
„Родителите повеќе не бараат дополнителни функции или сложени родителски контроли. Тие не сакаат да избираат помеѓу безбедноста на своето дете и зачувувањето на неговото детство. Семејствата бараат внимателно осмислени решенија кои истовремено ја поддржуваат самостојноста на децата и им носат спокој на родителите“, заклучува Јорк.
