Многу мајки велат дека можат да го препознаат плачот на своето бебе дури и во полна просторија, меѓу многу други звуци. И навистина – науката покажува дека тоа не е случајност, туку силна биолошка поврзаност помеѓу мајката и детето.
Клучна улога во ова има хормонот окситоцин, познат и како „хормон на поврзаноста“. Тој учествува во многу важни процеси поврзани со мајчинството – од почетокот на породувањето, до доењето и емоционалната врска со бебето.
Кога мајката ќе го слушне плачот на своето бебе, телото автоматски почнува да лачи окситоцин. Овој хормон го поттикнува надоаѓањето на млекото, но истовремено влијае и на емоциите – го намалува стресот и ги засилува чувствата на блискост, љубов и грижа.
Токму затоа, врската помеѓу мајката и бебето често е толку силна и инстинктивна.
Истражувањата покажуваат дека мајките се особено чувствителни на плачот на своето дете. Научниците откриле дека кога бебето плаче, во мозокот на мајката нагло се зголемува нивото на окситоцин. Кај татковците таква реакција не е изразена на ист начин.
Сепак, тоа не значи дека татковците не реагираат на плачот на детето, туку дека мозокот на мајката има специфичен биолошки механизам кој ѝ овозможува побрзо да ги препознае и почувствува потребите на бебето.
Ова е и причината поради која многу мајки инстинктивно знаат кога нивното бебе е гладно, исплашено, уморно или има потреба од утеха – дури и пред некој друг да забележи дека плаче.
