Зошто некои деца речиси никогаш не настинуваат, додека други се разболуваат и по десетина пати годишно? Јапонските педијатри со години истакнуваат дека одговорот не е во генетиката, скапите суплементи, ниту во таканаречениот „силен“ имунитет, туку во една едноставна навика која во Јапонија се учи уште од најраното детство.
Миење на устата и грлото
Станува збор за плакнење на устата и грлото веднаш штом детето ќе дојде дома. Во јапонските семејства, училишта и градинки, оваа практика е исто толку вообичаена како и миењето раце. Децата уште на двегодишна возраст, преку игра и со помош на родителите, учат да ја плакнат устата со вода (честопати благо посолена) пред да продолжат со дневните активности.
Не е потребна посебна опрема – доволни се топла вода и мала количина сол, а целата постапка трае само една минута. Устата се плакне околу 30 секунди, потоа се прави гаргара на грлото уште 30 секунди, по што течноста се плука
Објаснувањето е едноставно и засновано на биологијата. Повеќето респираторни вируси не ја започнуваат инфекцијата во белите дробови. Тие најпрво влегуваат преку устата, грлото и носните патишта, каде што се задржуваат на површината на слузокожата пред да успеат да се врзат за клетките и да започнат со размножување. Токму тој краток период претставува „прозорец“ во кој е можно да се отстрани голем дел од вирусите пред да дојде до инфекција.
Разликата е во секојдневните навики
Плакнењето на устата и грлото помага физички да се отстранат вирусите од слузокожата, да се намали вкупното вирусно оптоварување и да се прекине раната фаза на размножување. Солената вода дополнително создава неповолна средина за микроорганизмите, поради што тие потешко се размножуваат. Затоа, оваа навика во Јапонија не се смета за лекување, туку за превенција.
Децата уште на двегодишна возраст, преку игра и со помош на родителите, учат да ја плакнат устата со вода (честопати благо посолена) пред да продолжат со дневните активности
Родителите во Јапонија често забележуваат и дополнителни придобивки. Децата имаат помалку воспаленија на грлото, поздрави непца и заби, посвеж здив и поретки алергиски реакции. Општата здравствена состојба во текот на сезоната на настинки и грип е значително постабилна, а закрепнувањето, кога сепак ќе дојде до инфекција, е пократко и полесно.
На ова предупреди и јапонската педијатарка д-р Танака, која ја споредувала зачестеноста на настинките кај децата на иста возраст во Јапонија и во САД. Додека јапонските деца во просек имаат една до две настинки годишно, кај американските деца тој број достигнува од осум до дванаесет. Биологијата е иста, разликата е во секојдневните навики.
Зошто оваа метода не е популарна насекаде?
Сепак, оваа метода ретко се промовира надвор од Јапонија. Причината, според зборовите на д-р Танака, е прилично едноставна: премногу е едноставна. Нема финансиски потенцијал, не се предава системски на медицинските факултети, а родителите често се навикнати решението да го бараат во лекови, наместо во рутина.
Во јапонската практика, плакнењето на устата и грлото се препорачува:
- по враќање дома;
- по престој во јавен превоз;
- пред оброк;
- при првите знаци на малаксаност.
Не е потребна посебна опрема
Не е потребна посебна опрема – доволни се топла вода и мала количина сол, а целата постапка трае само една минута. Устата се плакне околу 30 секунди, потоа се прави гаргара на грлото уште 30 секунди, по што течноста се плука.
Суштината на оваа навика не е во спектакуларни резултати преку ноќ, туку во доследноста. Рутината, како што велат јапонските лекари, секогаш го победува отпорот. Кога малата превенција се повторува секој ден, таа долгорочно го обликува здравјето.
