Памтењето кај бебињата навистина постои, но е многу поинакво од она кај возрасните. Истражувањата покажуваат дека новороденчињата и малите бебиња имаат краткорочни сеќавања кои траат само неколку минути – доволно за да препознаат лице или глас во моментот.
До 4-месечна возраст, бебето може да се сети дека вашето лице исчезнало додека сте си играле „ѕе!“ или дека топчето се истркалало од видното поле. Краткорочното памтење им помага на бебињата да ги следат предметите. Откриено е дека бебињата стари од 4 до 6 месеци можат да се сетат само на една работа одеднаш.
Истражувања
Децата тешко се присетуваат на минатото пред крајот на првата година од животот. Во едно истражување на експерти, три групи на деца, стари 9, 17 и 24 месеци, биле запознаени со низа на необични искуства. Тоа вклучувало изработка на ѕвонче со ставање на пластично прстенче во шише, а потоа тресење на шишето. Четири месеци подоцна, повторно ги посетиле истите деца и им дале исти играчки. Повеќето 9-месечни деца, кои сега имале 13 месеци, не се сеќавале што треба да прават со играчките. Меѓутоа, децата од 17 и 24 месеци, кои сега имале 21 до 28 месеци, покажале силни сеќавања на тоа што виделе и направиле со предметите.
За развој на долгорочни сеќавања потребни се дополнителни неколку години. Хипокампусот, дел од мозокот во кој се формираат сеќавањата, не е целосно развиен сè до околу 7-та година. Тоа можеби е причината зошто нашите најрани сеќавања обично не потекнуваат од првите неколку години од животот
Памтењето кај бебињата брзо напредува во првата година од животот. Едно истражување покажало дека шестмесечни деца можат да се сетат како да притиснат копче за управување со воз (играчка) две до три недели по последното гледање на играчката.
Памтењето кај бебињата до 10 месеци се подобрува толку многу што можат да се сетат на неколку работи одеднаш, но сè уште само на кратко време. (Се смета дека ограничувањата на краткорочното памтење им помагаат на бебињата да го избегнат преоптоварувањето со големиот свет со кој се соочуваат.)
За развој на долгорочни сеќавања потребни се дополнителни неколку години. Хипокампусот, дел од мозокот во кој се формираат сеќавањата, не е целосно развиен сè до околу 7-та година. Тоа можеби е причината зошто нашите најрани сеќавања обично не потекнуваат од првите неколку години од животот. Отсуството на сеќавања од раното детство е феномен кој се нарекува „амнезија од детството“.
