Детските играчки се дизајнирани да бидат цврсти и издржливи, но ако подобро се погледне, количината на нечистотија што се собира на нив може да биде малку загрижувачка. Од изгребани пластични играчки што се влечкале низ кал и лисја во паркот, до играчки за капење полни со мувла. Потоа се тука и играчките што детето ги дели со пријателите, кои сите имаат свои зимски настинки и кашлање…
Најчесто пронајдените патогени микроби на детските играчки вклучуваат респираторни вируси како аденовируси, риновируси и респираторен синцицијален вирус (RSV), но и патогени што предизвикуваат пролив, како ротавирус, норовирус и бактерии (на пр. Escherichia coli). Кај играчките за капење најголем проблем претставуваат Serratia marcescens и мувла.
Мувлата може да предизвика алергиски реакции и проблеми со дишењето, додека Serratia marcescens може да предизвика инфекции.
Дали некои играчки се поопасни од другите?
„Некои истражувања покажале дека кадифените играчки собираат повеќе микроби – вклучувајќи штетни – отколку цврстите играчки, па потполно е можно дека меките играчки се склони кон ширење на патогени“, вели д-р Џејмс Гарнет, експерт за микробиологија од Кралскиот колеџ во Лондон. „Бактериите и габите растат во форма на биофилм во влажна средина. Таму се групираат, што им дава дополнителна заштита и го отежнува нивното отстранување. Играчиите за капење со дупки многу се склони кон развој на овие микроби внатре во нив.“
Дали микробите секогаш се опасни?
„Микробите најчесто се наши пријатели и секаде се присутни. Помалку од 0,001% од откриените микроби се патогени (што значи дека можат да предизвикаат болест)“, вели Гарнет.
„Микробите населуваат голем дел од човечкото тело (кожа, црева, уста, нос и сл.). Човечкото тело го сочинува повеќе од 50% микроби (бактерии, габи, вируси), што го нарекуваме човечки микробиом. Тие се важни за одржување на здравјето и можат да го стимулираат имунолошкиот систем да се бори против инвазивни патогени. Затоа е важно да имаме интеракција со микробниот свет.“ Следствено, нема потреба да се стерилизира секој предмет – интеракцијата со микробите е нормален дел од животот.
Колку често родителите треба да ги перaт играчките?
Општо, тоа зависи од тоа колку често детето ги користи своите играчки. За детски играчки, како гризалки и пластични играчки за џвакање, ако паднат на подот и детето е помало од една година, дезинфицирајте ги пред повторно да ги стави во уста.
За постари деца, редовното бришење на играчките обично е доволно, но ако имало болест во домаќинството или ако играчките дошле во контакт со телесни течности (како крв, повраќање, слуз), темелно измијте ги во топла сапуница или користете антибактериски марамчиња. Помалите играчки – и играчките за капење – обично можат да се измијат во машината за садови, ако ја имаш.
Кадифените играчки можат да имаат корист од перење во машината еднаш месечно, но таргетирајте на неделно перење ако детето спие со нив, постојано ги става во уста или ги носи со себе често.
