Дисциплината е еден од клучните столбови во воспитувањето и развојот на детето, но истовремено и една од најголемите родителски дилеми. Децата природно ги тестираат границите, а родителите честопати реагираат инстинктивно, без да бидат свесни дека некои вообичаени постапки не само што не ја подобруваат ситуацијата, туку можат и дополнително да ја влошат. Кога станува збор за дисциплина, не постојат брзи решенија ниту „магични зборови“, а одредени несвесни грешки се повторуваат кај голем број родители.
Викање
Подигнувањето на гласот ретко има позитивен ефект врз однесувањето на детето. Наместо да поттикне разбирање, викањето најчесто испраќа порака дека ваквиот начин на комуникација е прифатлив, па детето го усвојува истиот модел на однесување.
Закани во празно
Кога детето знае дека заканите нема да бидат реализирани, тие ја губат својата тежина. Во такви ситуации, родителскиот авторитет се намалува, а детето престанува сериозно да ги сфаќа предупредувањата.
Споредување со други деца
Изјави од типот „Зошто не можеш да бидеш како сестра ти?“ или „Погледни го другарчето колку е мирно“ имплицираат дека детето не е доволно добро такво какво што е. Овој пристап може да ја наруши самодовербата и да создаде чувство на инфериорност.
Непоставување јасни правила
Казнувањето нема смисла доколку претходно не постојат јасно поставени правила. Не е фер детето да биде казнето за однесување за кое не било информирано дека е недозволено, како на пример играње топка во домот.
Дискусија и преговарање за последиците
Методите на дисциплина не треба постојано да бидат предмет на преговарање. Доколку нема јасна структура и доверба, ваквите дискусии можат да ја разнишаат доследноста и да ја збунат улогата на родителот.
Подмитување
Иако може да даде моментален резултат, подмитувањето функционира краткорочно. Детето брзо учи дека секое послушно однесување треба да биде наградено, па очекува награда и во иднина.
Неисполнети ветувања
Ветувањата имаат тежина само доколку се исполнуваат. Кога родителот не може да го исполни даденото ветување, важно е тоа искрено да му се објасни на детето. На тој начин се гради доверба и се развива разбирање дека одредени околности понекогаш ја менуваат ситуацијата.
Факт е дека воспитувањето дисциплинирани деца не е едноставен процес. И покрај најдобрите намери, секој родител има добри и лоши денови. Доколку некои од овие постапки ви звучат познато, тоа не е причина за чувство на вина. Промените се можни во секој момент, а најголемата грешка во воспитувањето е онаа што не се препознава и не се обидува да се исправи.
