Родителите често се наоѓаат во дилема: детето има тренинг на отворено, а надвор врне дожд. Дали да инсистирате да оди затоа што така „се гради карактер“, а и нема да се стопи од дождот, или е попаметно да остане дома на суво? Одговорот, како и кај повеќето родителски прашања, не е црно-бел.
Кога тренингот на дожд може да биде добар
Умерениот дожд сам по себе не е опасен, а во одредени околности тренингот на отворено може да има и позитивни ефекти:
Развивање издржливост и дисциплина – децата учат дека не се откажуваш на првата пречка и дека временските услови не се секогаш совршени.
Ментална сила и самодоверба – совладувањето на непријатна ситуација (како тренинг на дожд) може да го зајакне чувството „можам јас“.
Реални спортски услови – во многу спортови (фудбал, атлетика, рагби) натпреварите се одржуваат без разлика на времето, па корисно е понекогаш да се приспособат на такви услови.
Ако детето е здраво, соодветно облечено (водоотпорна облека, повеќе слоеви, сува резервна облека) и мотивирано, тренингот на слаб дожд може да биде сосема во ред.
Кога тренингот на дожд не е препорачлив
Од друга страна, постојат ситуации кога е подобро да кажете – не денес:
Силен дожд, грмежи или силен ветер – безбедноста секогаш е на прво место.
Студ и ризик од премрзнување – помалите деца побрзо губат телесна топлина, а мократа облека дополнително го зголемува ризикот.
Лизгав и небезбеден терен – поголема е можноста за повреди, особено при трчање или контактни спортови.
Дете кое веќе покажува отпор или страв – форсирањето во такви ситуации може да создаде негативен однос кон спортот, наместо да „гради карактер“.
Градењето карактер не значи игнорирање на границите
Важно е да се разликува развивањето отпорност од претерување. Карактерот не се гради така што детето ќе биде настинато, исплашено или повредено, туку преку постепено учење одговорност, истрајност и самодоверба — со чувство дека возрасните го штитат и поддржуваат.
Родителите можат да помогнат така што ќе:
- разговараат со детето и ќе го прашаат како се чувствува,
- ги проценат временските услови и препораките од тренерот,
- му објаснат разлика помеѓу „не ми се оди“ и „не е безбедно“.
На крајот, целта не е детето да стане „челично“, туку да научи да носи одлуки со поддршка и здрав разум.
