Недостатокот на изразување чувства и приврзаност во детството може силно да влијае врз односите во зрелата возраст. Луѓето кои пораснале во емоционално воздржана средина често имаат тешкотии да ја разберат, покажат или прифатат наклонетоста на другите.
Таквите искуства можат да го обликуваат начинот на кој тие пристапуваат кон пријателствата и романтичните врски. Сепак, првиот чекор кон промена е препознавање на овие модели, наместо нивно игнорирање. Ова се некои карактеристики и знаци што можат да покажат дека некој имал тешко детство.
Тешко им дозволуваат на другите да им се приближат
Луѓето кои пораснале во емоционално воздржани домови често градат силни заштитни ѕидови околу себе. Тој „штит“ ги штити од можна болка и разочарување.
Поради тоа развиваат силно чувство на самостојност и претпочитаат сами да се справуваат со своите емоции. Иако здравите граници се важни, тие можат да станат проблем ако се толку високи што ги исклучуваат другите луѓе.
Страв од ранливост
Растењето во дом без емоционална отвореност може да го промени начинот на кој човек ја доживува ранливоста. Во таква средина, изразувањето чувства често се потиснува или се игнорира.
Поради тоа, децата можат да се чувствуваат неважно или невидливо. Стручњаците советуваат постепено преземање емоционални ризици и градење доверба во сигурни и поддржувачки односи.
Потешкотии во разбирањето на емоциите
Децата кои растат во домови каде не се зборува за чувствата можат да имаат тешкотии во разбирањето на сопствените емоции.
Недостатокот од емоционално водство може да создаде збунетост и несигурност. Понекогаш ваквото однесување на родителите е поврзано со нивните сопствени искуства од детството, што се нарекува генерациска траума.
Развивањето на емоционална писменост е можно преку препознавање и именување на сопствените чувства.
Ниска самодоверба
Дом без емоционална поддршка може силно да влијае врз самодовербата. Недостатокот на родителско охрабрување и потврда може да доведе до чувство на безвредност кое се пренесува и во зрелата возраст.
Децата често ги усвојуваат моделите на однесување на своите родители. Ова може да го отежни создавањето пријателства и да го зголеми чувството на осаменост.
Проблеми со довербата
Луѓето кои во детството не чувствувале емоционална поврзаност често имаат потешкотии со довербата во зрелата возраст.
Негативните искуства од домот можат да создадат страв дека другите ќе ги повредат. Поради тоа понекогаш се повлекуваат и избегнуваат блиски односи.
Стручњаците советуваат новите односи да се градат постепено, за да се развијат чувство на сигурност и доверба.
