Анксиозноста е дел од растењето. Децата допрва учат како да се справуваат со стравот, а зборовите на родителот можат да бидат нивната најголема поддршка. Наместо „Смири се“ или „Нема причина да се плашиш“, експертите советуваат реченици што создаваат сигурност, поврзаност и внатрешна сила.
Еве ги 7-те најмоќни:
- „Разбирам, гледам дека те е страв“
Со ова му покажувате на детето дека го забележувате и го прифаќате неговото чувство. Кога ќе се почувствува разбрано, полесно ќе се отвори.
- „Знам дека ова ти е тешко“
Грижата знае да биде исцрпувачка. Потврдете му дека неговото искуство е реално и дозволено. Тоа создава доверба и сигурност.
- „Сакаш ли прегратка?“
Физичкиот контакт помага телото да се смири. Кога напнатоста ќе се намали, мислите стануваат појасни.
- „Вдиши длабоко со мене“
Наместо празни уверувања, понудете конкретна алатка. Бавното дишење (вдишување низ нос, бавно издишување) го враќа детето во сегашниот момент.
- „Што ти кажува срцето, а што главата?“
Ова му помага да ги разликува емоциите од фактите. Можеби срцето вели „Ќе не успеам“, но главата потсетува: „Учев и се подготвував.“
- „Што е најлошото што може да се случи – а што е најверојатно?“
Со ова грижите се ставаат во перспектива. Детето учи дека мислите не се секогаш реални предвидувања.
- „Те сакам. И ова ќе помине.“
Ништо не смирува повеќе од чувство на безусловна љубов. Потсетете го дека тешките моменти се привремени – и дека не е само.
На крајот, запомнете: децата најмногу учат од нашиот пример. Колку повеќе ние остануваме смирени, толку повеќе им покажуваме како се носи со стравот.
