Одредени форми на однесување кај децата на почетокот може да изгледаат безопасно, но со текот на времето можат да прераснат во поголем проблем. Раното препознавање и справување со проблематичното однесување им помага на децата да развијат поздрави навики и спречува посериозни тешкотии во иднина.
Преку позитивна дисциплина и отворена комуникација, децата учат за почит, слушање и емоционална контрола. Јасните очекувања и личниот пример на родителите ги водат кон донесување подобри одлуки.
Лошото однесување може да се појави кај деца од сите возрасти и од различни причини. Клучно е да се препознае навреме и да се применуваат стратегии за позитивна дисциплина уште додека децата се мали. Ако вашето дете често е раздразливо, важно е да се открие причината пред адолесценцијата, бидејќи подоцна ваквите модели потешко се менуваат.
Во продолжение се неколку чести облици на однесување на кои треба да обрнете внимание, со совети како да се справите со нив.
Непочитување
Ако детето постојано се однесува без почит кон вас или други возрасни, тоа може да укажува на подлабок проблем. Ако ви зборува непристојно или дрско одговара, обидете се што побрзо да дознаете зошто.
Важно е да останете отворени, бидејќи понекогаш децата имаат свои причини зошто не им се допаѓа некоја возрасна личност.
Прекинувањето на разговорот може да ја затвори комуникацијата. Наместо тоа, користете убави манири и во разговорот со детето и пред него. Кажувајте „те молам“ и „благодарам“ и покажете што значи однесување со почит.
Пркос
Децата кои имаат проблем со почитта често имаат потреба да ги подобрат и вештините за слушање.
Понекогаш детето е расеано или одолговлекува, но можно е и да не слуша затоа што не разбира како неговото однесување влијае на другите.
Ако намерно ве игнорира, веднаш разговарајте со него. Тргнете го од ситуацијата, дајте му простор да се смири и објаснете зошто неговото однесување било штетно.
Помогнете му да ја разбере важноста на слушањето и создадете безбеден простор за тоа да го вежба. Ако одбива, охрабрете го да каже како се чувствува и зошто му е тешко да слуша.
Чувство дека сè му припаѓа
Иако е природно родителите да сакаат да им овозможат сè на своите деца, исполнувањето на секоја желба може да има негативен ефект.
За да избегнете разгалување, научете го детето дека некои работи треба да ги заработи или да заштеди за нив.
Учете го да изразува благодарност – на пример, преку помагање на други или волонтерски активности. Најдобар начин е да му покажете со сопствен пример.
Испади на бес
Кај малите деца ваквите реакции се разбирливи, но кај дете на училишна возраст треба постепено да се намалуваат.
Ако детето има испад на бес, замолете го да се повлече на мирно место додека не се смири. На некои деца ќе им треба помош – останете покрај нив и со својот пример покажете смиреност.
Кога ќе се стабилизира, објаснете дека со викање и плачење нема да го добие тоа што го сака. Разговарајте за подобри начини на справување и поттикнете го следниот пат да застане, да вдише длабоко и да размисли.
Насилно однесување
Родителите често се грижат дали нивното дете е жртва на врсничко насилство, но важно е да се реагира и ако детето е тоа што се однесува агресивно.
Ако се сомневате или дознаете дека било грубо или агресивно кон некого, веднаш разговарајте. Откријте ја причината и јасно објаснете дека таквото однесување е неприфатливо и штетно за сите.
Лажење
Сите деца понекогаш лажат, особено помалите кои не ја разликуваат фантазијата од реалноста.
Но, со растењето, лажењето може да стане намерно – на пример, за да избегнат казна.
Ако забележите дека станува навика, реагирајте веднаш. Објаснете зошто искреноста е важна и како лагите го нарушуваат довербата.
Мамeње
Помалите деца понекогаш мамат затоа што сакаат да победат, но постарите деца веќе разбираат што е правилно, а што не.
Ако мамат – било во игра или на училиште – разговарајте со нив. Објаснете дека мамењето ја намалува вредноста на нивните постигнувања и нагласете ја важноста на чесноста.
