Не е лесно децата да ги научиме како достоинствено да победуваат, а уште потешко е да ги научиме како да прифатат пораз.
Сју Варма, психијатарка и авторка на книгата Practical Optimism, неодамна зборуваше за тоа што можеме да научиме гледајќи ги најдобрите спортисти во светот.
Варма вели дека сите олимпијци имаат една заедничка особина: совесност.
„Тоа, во пракса, значи дисциплина и емоционална стабилност кога работите стануваат тешки“, објаснува таа. „Се појавуваш дури и кога не ти се сака и работиш без да чекаш мотивација.“
И уште нешто важно: спортистите знаат да останат смирени. „Знаат да ги контролираат емоциите и не дозволуваат емоциите да ги контролираат нив“.
Важно е да се слават успесите
Варма пораснала со порака: „Биди скромна, работи и не ги слави своите успеси.“ Но подоцна сфатила дека тоа не е најдобриот пристап.
„Успехот не зависи само од твоите способности, туку и од тоа колку веруваш во себе“, вели таа. Ако сите други услови се еднакви, токму самодовербата често предвидува кој ќе успее. „Да ги славиш победите значи да ја видиш врската меѓу трудот и резултатот – а тоа е важно.“
За Варма, поразот не е нешто што ја дефинира личноста, туку информација. Секој неуспех може да ни помогне да го промениме пристапот и да научиме нешто ново.
„Одбивањето често нè насочува во нов правец“, вели таа.
Како правилно да го пофалите детето?
Кога станува збор за деца, Варма нагласува: отпорноста не е нешто со кое се раѓаш – таа се учи и се гради со вежбање.
И еден практичен совет за родителите: често ги пофалуваме децата за талентот или силата, но подобро е да го пофалиме трудот и часовите што ги вложиле.
„Пофалете го трудот, затоа што тоа е нешто што секогаш можат да го контролираат“, објаснува таа.
На крајот, карактерот се гради низ процесот и напредокот, а не само низ победите или поразите.
„Личноста што стануваш низ победите и поразите те подготвува за сè во животот – и тоа е злато вредно“, заклучува Варма.
