Понекогаш е неопходно родителите да ги прилагодат или ублажат информациите што им ги пренесуваат на децата, за тие полесно да ги разберат и прифатат. Ова не само што е прифатливо, туку често и неопходно во секојдневното воспитување. Повеќето родители во некој момент несвесно користат такви стратегии, без да бидат свесни колку е важно да се задржи довербата на детето.
Сепак, психотерапевтите предупредуваат дека постои тенка граница меѓу „боењето на вистината“ и лажењето. „Лажењето е неприфатливо и често контрапродуктивно во воспитувањето. Децата, особено над 3 години, ја забележуваат разликата помеѓу вистината и лагата. Кога ќе се изгуби довербата, детето станува скептично и со тек на време ја пренесува таа недоверба на светот околу себе, што може да создаде чувство на несигурност и кај него да се развие тенденција за користење лаги како начин на комуникација“, објаснуваат психотерапевтите.
За да се избегне ова, тие советуваат родителите да најдат начин да му ја пренесат „обоената“ вистина или да го наградат детето за вложениот труд и зрелост во тешки ситуации, како на пример при одење кај забар или примање инјекција.
„Не е секогаш лесно да се биде директен и искрен со детето, особено кога не е способно да разбере сложени ситуации и рационално да управува со своето однесување. Затоа, лагите кои не му штетат на детето и му помагаат да се чувствува безбедно и смирено, се дозволени. Секоја трауматична ситуација треба да се објасни на начин прифатлив за детето. Но, никако не е добро да се ветува нешто што не можеме да го исполниме. Секогаш треба да се води сметка за благосостојбата на детето“, заклучуваат психотерапевтите.
