Да се биде изоставен или игнориран во детството може да остави подлабока трага отколку што мислиме. Дури и кога станува збор за ситуации кои тогаш изгледале неважни или ненамерни, ваквите искуства можат да го обликуваат начинот на кој се поврзуваме со другите и како се доживуваме себеси како возрасни личности.
Иако овие обрасци често не се видливи однадвор, луѓето кои како деца се чувствувале исклучени често развиваат одредени емоционални карактеристики што ги следат низ животот.
Еве кои особини најчесто се јавуваат кај оние кои во детството често биле изоставувани или исклучувани:
- Чувствуваат анксиозност во социјални ситуации
Многу возрасни кои како деца се чувствувале изоставени и понатаму чувствуваат вознемиреност во друштво — дури и во навидум незначајни интеракции. - Тешко им веруваат на луѓето
Недостатокот на поддршка и прифаќање во детството може да остави чувство дека не можеш да се потпреш на другите, што води кон дистанцирање и осаменост. - Се сомневаат во сопствената вредност
Исклучувањето може да поттикне ниска самодоверба и сомнеж во сопствените способности, што влијае и на односите и на професионалниот живот. - Се чувствуваат осамено дури и кога се меѓу луѓе
Тоа хронично чувство на изолираност често останува и во зрелата возраст, без оглед дали околу вас има луѓе или не. - Имаат потешкотии со спиењето
Стресот и анксиозноста поврзани со чувството на исклученост можат да влијаат и на квалитетот на сонот. - Постојано се споредуваат со другите
Несигурноста често води кон постојано споредување со другите, што дополнително може да ја наруши самодовербата. - Се повлекуваат наместо да се заземат за себе
Наместо да се соочат со конфликт или да ги изразат своите потреби, почесто избираат повлекување — научен образец од раното искуство.
- Чувствуваат срам
Срамот лесно станува дел од личните уверувања и ги следи во многу ситуации, дури и кога она што го доживеале не било нивна вина. - Постојано ги преиспитуваат своите способности
Недостатокот на потврда во детството може да доведе до постојано преиспитување на сопствените одлуки и вештини. - Се потпираат само на себе
Научиле да се потпираат исклучиво на себе — што може да биде сила, но и пречка кога станува збор за барање поддршка. - Емоционална затвореност
Отворањето кон другите може да изгледа ризично, па затоа често ги задржуваат чувствата и мислите за себе.
