Училиштето за повеќето деца значи дружење, учење и нови предизвици. Но, за дел од учениците, особено за оние кои се деца со невроразвојни разлики – на пример, деца со аутизам, АДХД, дислексија, дискалкулија или други развојни разлики – школската средина може да биде извор на голем стрес. Стручњаците предупредуваат дека родителите често не ги забележуваат знаците на време, бидејќи децата понекогаш тивко се справуваат со проблемите.
Терапевтите посочуваат неколку чести потешкотии кои се повторуваат кај ваквите деца во школска средина:
Детето избегнува училиште или одењето секојдневно станува борба
Еден од првите знаци може да биде отпор кон школото. Детето тешко се подготвува наутро, често се жали или се обидува да избегне оделување. Причината може да биде анксиозност, преоптовареност или чувство дека не се вклопува во одделението.
Проблеми со пријателства
Децата со невроразвојни разлики често имаат потешкотии во социјалните односи. Ако детето почне да избегнува дружења, јаде само во школо или се повлекува од врсниците, тоа може да биде знак дека социјалната динамика е премногу барачка за него.
Избегнување на одредени предмети или задачи
Понекогаш детето постојано ја заборава домашната задача или се жали само кога има одреден предмет. Тоа може да значи дека материјалот му е премногу тежок или дека се чувствува несигурно во училницата. Во такви ситуации, стручњаците советуваат разговор со наставникот и заедничко барање решение со училиштето.
Детето е престрого кон себе
Некои деца многу тешко ги поднесуваат грешките. Ако се повлекуваат по неуспех или избегнуваат нови предизвици, можна причина е анксиозноста, а не перфекционизмот. Родителите тогаш треба да нагласат трудот и процесот на учење, а не само резултатот.
Необјасниви физички тегоби
Чести главоболки, болки во стомакот или изразен замор понекогаш не се медицински проблем, туку знак дека детето доживува стрес. Телото често реагира на емоционален притисок кој детето можеби не знае да го објасни со зборови.
Стручњаците предупредуваат дека токму децата кои не создаваат проблеми во одделението понекогаш се најлесно занемарени. Тие можеби не се гласни или проблематични, но внатрешно се борат со голем притисок.
Затоа, родителите треба да обрнат внимание на промени во однесувањето, расположението или секојдневните навики. Отворен разговор и соработка со училиштето може да помогне проблемите да се препознаат на време и детето да добие поддршка која му е потребна.
