Управувањето со емоциите е сложен процес, особено во детството, кога чувствата се силни, а зборовите тешко се наоѓаат. Лутина, фрустрација и разочарување се дел од секојдневието на децата, но начинот на кој возрасните реагираат на тие емоции може значително да влијае врз нивниот емоционален развој. Иако родителите најчесто имаат добра намера, во моменти на напнатост често изговараат реченици кои, наместо да смират, дополнително ја влошуваат ситуацијата.
Детскиот психолог Џезмин Мекој истакнува дека некои фрази, иако звучат безопасно, можат да направат детето да се чувствува неразбрано, осудено или игнорирано. Таа посочува пет работи што децата не сакаат да ги слушнат кога се лути – и објаснува зошто е важно да се избегнуваат.
„Управувањето со интензивните емоции на нашите деца понекогаш може да изгледа како одење по лушпи од јајца. Затоа е важно да внимаваме не само што правиме, туку и што зборуваме“, нагласува Мекој.
Ова се фразите кои, според неа, родителите треба да ги избегнуваат:
„Земи длабок здив.“
Иако советот е добронамерен, во момент на силна лутина детето често не е подготвено веднаш да се смири. Наместо тоа, оваа реченица може да звучи како наредба и да создаде дополнителен отпор.
„Што не е во ред со тебе? Зошто се однесуваш така?!“
Ваквите прашања можат да направат детето да се чувствува виновно или „погрешно“ поради своите емоции, наместо да му помогнат да ги разбере.
„Претерано реагираш / пречувствителен/а си.“
Оваа фраза ги минимизира чувствата на детето и му испраќа порака дека неговите емоции не се важни или оправдани.
„Ако продолжиш вака, нема телевизија, ниту десерт за тебе.“
Заканите и казните во момент на емоционална криза ретко носат позитивен резултат. Тие го префрлаат фокусот од разбирање кон страв и послушност.
„Немој да се вознемируваш! Погледни го тоа од позитивната страна.“
Иако позитивниот поглед на ситуацијата е важен, инсистирањето на него додека детето е лутo може да направи да се почувствува неслушнато.
Според психологот, наместо овие фрази, родителите треба да се обидат да покажат разбирање, трпение и емпатија, дозволувајќи му на детето безбедно да ги изрази своите чувства. Само така, децата учат како здраво да се справуваат со емоциите – вештина која ќе им користи целиот живот.
