Д-р Ранко Рајовиќ: Гледањето ТВ, особено таблетите и видеоигрите се последната опција, која треба да се сведе на минимум или целосно да им се укине на децата

„Работата на детето е да се движи, да комуницира, да игра, а гледањето телевизија, особено таблетите и видео игрите се последната опција која треба да се сведе на минимум или целосно да се укине“, советува д-р Ранко Рајовиќ, специјалист по интерна медицина и магистер по неврофизиологија, автор на познатата НТЦ-програма за учење и основач на МЕНСА Југославија, а денес Србија.

Детето се развива преку движење и во интеракција со околината, мозокот има одредени обрасци на развој и доколку нешто се пропушти може да го забави или оштети развојот на детето

„Повеќето луѓе не се замараат дали ќе се случи нешто лошо за еден, два дена или за година-две. Тоа е одбранбен механизам кој се развивал илјадници години.

Замислете ситуација кога човек почнува да размислува, што ако утре има земјотрес и кој се ќе настрада, што ако удри комета во Земјата за два дена, што ако се скине сајлата во лифтот што го користиме, што ако скршена гранка падне точно врз нас… животот би бил како ноќна мора.

Меѓутоа, овие стравови се оправдани ако е очигледно дека реалната опасност е близу (на пр. најава за влегување на голем метеор во атмосферата, употреба на стар дотраен лифт и сл.).

Механизмот кој најдобро би го опишал отфрлањето на непотребните грижи може да се нарече – тоа мене нема да ми се случи. И тоа е добар одбранбен механизам, но денес треба да се гледа малку поинаку. Околината се менува многу брзо и тоа може негативно да влијае врз развојот на децата. За жал, некои родители не се свесни за тоа, а некои мислат дека нема ништо лошо да се случи, додека некои не ни знаат дека сега постои нова реална опасност. И тоа не е дотраена сајла во лифтот или метеор кој влегува во нашата атмосфера, туку нешто што повеќето родители мислат дека е во ред, па дури и корисно.

Повеќето родители мислат дека тоа не е толку важно и тогаш се случува проблемот… Детето доцни во развојот, не прозборува, оди на терапии, родителите посетуваат специјалисти за ран развој, се обидуваат да го компензираат она што мозокот не го добил во интеракција со околината или уште полошо, чекаат и чекаат проблемот да се реши сам од себе

Има многу погрешни работи што ги прават родителите, пред се, во делот на прекумерната заштита на децата, но една се повеќе се издвојува, а тоа е претераното гледање телевизија, особено за деца под 3 години.

Имено, детето се развива преку движење и во интеракција со околината, мозокот има одредени обрасци на развој и доколку нешто се пропушти може да го забави или оштети развојот на детето.

Сигурно повеќето родители мислат дека тоа не е толку важно и секако – тоа мене нема да ми се случи, т.е. на моето дете. Наоѓаат оправдување и објаснуваат дека некои од другарите на децата гледаат телевизија по неколку часа, па ништо не им фали, или дека постарото дете гледало телевизија секој ден и дека се е во ред со него и слично. И тогаш се случува проблемот, детето доцни во развојот, не прозборува, оди на терапии, родителите посетуваат специјалисти за ран развој, се обидуваат да го компензираат она што мозокот не го добил во интеракција со околината или уште полошо, чекаат и чекаат проблемот да се реши сам од себе.

За жал, тешко дека ќе помине само по себе, така што штом родителите забележат дека нешто не е во ред, нека се обратат кај педијатар кој ќе ги упати понатаму.

Работата на детето е да се движи, да комуницира, да игра, а гледањето телевизија, особено таблетите и видеоигрите се последната опција која треба да се сведе на минимум или целосно да се укине“, заклучува д-р Ранко Рајовиќ. (НТЦ-програма за учење)