Едно магично прашање ги учи децата на емоционална интелигенција

Наместо „Што не е во ред?“, стручњаците советуваат поинаков пристап што гради емоционална сигурност.

Кога детето е вознемирено, инстинктивната реакција на многу родители е прашањето: „Што не е во ред?“. Иако е добронамерно, ваквото прашање често има спротивен ефект и може да го наведе детето да се повлече во себе, наместо да се отвори за разговор.

Стручњачката за свесно родителство Рим Рауода, која со години работи со деца и семејства, истакнува дека емоционалната интелигенција се развива кога децата се чувствуваат безбедно да ги изразат и да размислат за своите чувства. Врз основа на работа со повеќе од 200 деца, таа издвојува една едноставна реченица која често им помага да застанат, да размислат и полесно да комуницираат: „Кажи ми што ти е сега тешко.“

Како што објаснува, оваа реченица одговара на начинот на кој децата ги доживуваат емоциите и создава простор во кој разбирањето може да се развие без притисок.

Ја намалува одбранбената реакција

За време на изливи на лутина или раздразливост, децата веќе се емоционално преоптоварени. Зборот „тешко“ звучи благо и не заканувачки. Му порачува на детето дека не е во неволја и дека не мора да ги оправдува своите чувства, што му олеснува да остане во разговорот наместо да се затвори или да одбие комуникација.

Го поттикнува природниот развој на емоционалниот јазик

Децата не мора точно да ги именуваат своите емоции. Тие можат да опишат ситуација, момент или чувство што им било преоптоварувачко. Со текот на времето, на тој начин природно се проширува нивниот емоционален речник, без форсирање и притисок веднаш да ги пронајдат „вистинските“ зборови.

Создава чувство на емоционална сигурност

Пред советите, решавањето проблеми или коригирањето однесување, оваа реченица му испраќа порака на детето: „Можам да го поднесам тоа што го чувствуваш.“ Емоционалната интелигенција најлесно се развива во средина во која чувствата се прифаќаат смирено, а не со итност или нервоза.

Им дава на децата чувство на контрола

Наместо да бара објаснување, ваквото прашање го поканува детето на размислување. Детето само одлучува колку ќе сподели и кога, што го зајакнува чувството на контрола над сопствените емоции. Тоа е важна основа за развој на саморегулација и самодоверба.

Помага во смирување на нервниот систем

Кога децата се чувствуваат емоционално безбедно, нивната стресна реакција постепено се смирува. Оваа реченица е особено корисна во ситуации кога однесувањето на детето на прв поглед изгледа претерано или збунувачко, бидејќи најпрво помага во смирување, а дури потоа во размислување и разговор.

Ги нормализира емоциите како дел од секојдневието

Со насочување на вниманието кон она што му е тешко на детето, родителите порачуваат дека емоциите не мора веднаш да се „поправаат“. Така децата учат дека чувствата може да се доживеат, разберат и со текот на времето да поминат, наместо да се потиснуваат или игнорираат.

Ја покажува емоционалната интелигенција во пракса

Децата ја учат емоционалната интелигенција преку искуство, а не преку објаснувања. Кога родителите реагираат со смирена љубопитност наместо со контрола или притисок, тие покажуваат како може да се носиме со емоциите на стабилен и промислен начин. Овие обрасци децата со време почнуваат да ги применуваат и кај себе.

Задачата на родителите не е да ги отстранат сите непријатни емоции, туку да создадат средина во која децата се чувствуваат безбедно да ги споделат своите мисли и чувства. Со прилагодување на јазикот, родителите го обликуваат емоционалниот тон на односот, а децата со текот на времето учат дека нивните чувства се важни сигнали што заслужуваат внимание.