НОВА СТУДИЈА: Децата на постари мајки имаат помал ризик од алергии

Истражувачи од Јапонија и САД откриле дека децата на постари мајки имале помала веројатност да бидат дијагностицирани со алергии на храна во детството и имале помала веројатност да развијат свирење во градите, егзема и чувствителност на грини од прашина до четиригодишна возраст.

Децата родени од мајки над 35 години може да имаат помал ризик од развој на одредени алергии во раните години, сугерира нова студија. Истражувачи од Јапонија и САД откриле дека децата на постари мајки имале помала веројатност да бидат дијагностицирани со алергии на храна во детството и имале помала веројатност да развијат свирење во градите, егзема и чувствителност на грини од прашина до четиригодишна возраст, објави Newsweek.

На што се базира студијата

Студијата се базира на податоци од Јапонската студија за животната средина и децата, голем национален проект кој следел повеќе од 100.000 бремености низ Јапонија од 2011 до 2014 година.

Анализата вклучувала 34.942 деца кои биле следени од раѓање до четиригодишна возраст. Родителите пополнувале редовни прашалници за здравјето на нивните деца, додека мал број учесници биле подложени и на крвни тестови за да се проценат имунолошките реакции поврзани со алергии.

Постара возраст на мајката и помал ризик од алергии

Резултатите покажале дека ризикот од развој на одредени алергии се намалувал со зголемување на возраста на мајката. На возраст од една година, алергии на храна биле дијагностицирани кај околу 6,6 проценти од децата, но овој процент бил помал кај децата на постари мајки.

На пример, околу 7,3 проценти од децата родени од мајки на возраст од 25 до 29 години имале алергии на храна, во споредба со 6,1 процент од децата родени од мајки на возраст од 35 до 39 години и 4,3 проценти од децата родени од мајки на возраст од 40 години или постари.

Сличен тренд бил забележан и за свирење во градите, ран симптом кој често се поврзува со развојот на астма. Децата на мајки постари од 35 години имале помалку свирење во градите веќе во првата година од животот.

Истиот модел опстојувал до четиригодишна возраст. Децата на постари мајки имале помал ризик од свирење во градите, имале помала веројатност да имаат дијагностицирана алергија на храна и покажале помала чувствителност на прашински грини. Кога двајцата родители имале 35 години или повеќе во времето на раѓањето на детето, биле забележани слични трендови.

Можни објаснувања

Истражувачите истакнуваат дека развојот на алергии е под влијание на комплексна комбинација од генетски, еколошки и фактори на животниот стил. Во анализата, тие ја зедоа предвид семејната историја на алергии, изложеноста на чад од тутун, приходите на домаќинството и нивото на образование на родителите.

Авторите предлагаат неколку можни причини зошто децата на постари мајки имаат помал ризик од алергии. Постарите родители често имаат поголема финансиска стабилност, подобар пристап до здравствена заштита и повеќе знаење за здравјето, што може да има позитивно влијание врз бременоста и раниот развој на детето.

Разликите во начинот на живот, нивото на стрес и здравствените навики исто така може да играат важна улога. Иако генетските и епигенетските промени поврзани со возраста на родителите често се споменуваат во контекст на зголемени ризици, истражувачите веруваат дека овие фактори може да се комбинираат со влијанијата од околината на начини што ја намалуваат подложноста на одредени алергии.

Ограничувања на студијата

Авторите предупредуваат дека овие резултати не значат дека постарата возраст на мајката е генерално заштитна, ниту пак ги отфрлаат познатите ризици поврзани со подоцнежните бремености, како што е поголем ризик од хромозомски абнормалности или одредени компликации.

Наместо тоа, наодите сугерираат дека врската помеѓу возраста на родителите и здравјето на детето е посложена отколку што се мислеше претходно.

Тие исто така нагласуваат дека ова е опсервациска студија, што значи дека може да се воспостави поврзаност, но не и причинско-последична врска. Потребни се понатамошни истражувања за целосно разбирање на биолошките и социјалните механизми, како и за да се потврди дали слични модели постојат и кај други популации.