Дали има нешто по стресно од родителството? Секако дека има, но на долг рок, родителството е навистина стресно и не е лесно да се биде целосно опуштен додека се обидуваме да ги опремиме нашите деца со сè што им е потребно – за живот. Ситница, нели? Секако дека сме под стрес, затоа што дури и оваа „мала работа“ ни предизвикува паника, а каде е остатокот од нашето обично секојдневие?
Барањата на родителството достигнаа еден вид максимум. Секако, своевиден максимум досегна и нивото на стрес во воспитувањето. Сепак, некои родители како да имаат помалку стрес, како родителството да не им предизвикува толку стрес како што веќе сме навикнати. Психологот, Јули Фрага, поминала повеќе од 10 години работејќи со родители кои се преоптоварени од менталниот товар на одгледување мали деца.
Она што го сфатила е дека стресот, без исклучок, есигнал да се забави темпото и да се најде начин да се справи со ситуацијата. Родителите кои успеваат во тоа ги прават работите поинаку, заклучува таа.
Овие се пет работи што ги прават родителите кои не дозволуваат стресот да им застане на патот.
- Тие мирно се соочуваат со хаосот
Без разлика дали родителот е загрижен за болно дете, се бори финансиски или едноставно се обидува да прекине кавга меѓу своите деца, стресните времиња можат да се чувствуваат хаотично. Стресот, како што се очекува, влијае на нашата физичка, ментална и социјална благосостојба, а може да предизвика и вознемиреност.
Решението е да застанете за момент и да се фокусирате на вашата свест. Земањето пет длабоки вдишувања и издишувањето може да го трансформира високиот стрес во чувства кои се многу полесни за управување.
- Наместо споредување – сочувство
Речиси секој родител „греши“ споредувајќи го своето дете со другите. Но, кога се споредуваме со другите, нашите внатрешни критичари се наши најлоши непријатели, а тоа го зголемува стресот. Родителите кои се свесни за стресот ја заменуваат оваа споредба со сочувство. Истражувањата покажуваат дека самосочувството, на пример ако си кажете: „Имам стресен момент, сите родители понекогаш се чувствуваат вака“, може да помогне во промената на перспективата.
Кога сме сочувствителни кон себе, тоа може да ни помогне да се поврземе сè подобро и подобро. На овој начин, исто така, поставуваме основа за одговор на стресот на нашето дете – на љубезен начин.
- Тие бараат помош
Може да биде тешко да се побара помош, дури и од близок пријател или член на семејството. Често веруваме дека изразувањето на нашите потреби нè прави слаби или ги оптоварува луѓето. Но, вистината е поинаква – всушност ги учи нашите деца дека е во ред да побараат помош од другите. Кога бараме поддршка од другите, го заштитуваме сопственото ментално здравје. Кога ќе му кажеме на некого дека имаме тежок ден и треба да разговараме, се чувствуваме помалку осамени.
Истражувањата, исто така, покажаа дека благосостојбата на родителите влијае на тоа како стресот влијае на децата. Со вистинската поддршка, помала е веројатноста да ги пренесеме нашите проблеми на нашите деца.
- Тие изразуваат емпатија
Емпатијата е како мелем за емоциите, велат тие. Таа ни дава моќ да реагираме љубезно кога ќе се појави стрес, особено кога станува збор за нашите деца.
Во тие моменти, мудрите родители ја слушаат перспективата на своето дете со допир на љубопитност. Прашањето „Што се случува во моментов што ве вознемирува?“ и „Како можам да помогнам?“ охрабрува автентични одговори и емоционално споделување – две работи што им помагаат на децата да ги регулираат тешките емоции.
Истражувањата дури покажуваат дека емпатичните родители се чувствуваат посигурно и наоѓаат поголемо чувство за цел. Ова може да го направи родителството помалку стресно, дури и во тешки денови.
- Тие уживаат во позитивните емоции
Стресот буквално може да ја украде целата радост. Стресот го подготвува мозокот да бара нови проблеми. Кога родителите се постојано под стрес, тие се во состојба на висока готовност. Родителите кои најдобро се справуваат со стресот бараат зрак радост. Тоа може да биде насмевка од дете, прегратка од партнер или комплимент од друг родител. Во овие позитивни моменти, чувствуваме радост во нашите тела. Уживањето во ова чувство може да ги зајакне семејните односи и да ни помогне да продолжиме напред.
