Многу родители се загрижуваат кога нивното дете на возраст од една до три години се крие зад нив, избегнува контакт со непознати или му треба подолго време за да се опушти во нова средина. Но срамежливоста во овој период најчесто не е проблем – туку природна развојна фаза.
Во оваа возраст децата сè уште го истражуваат светот, учат да зборуваат, да одат и да се поврзуваат со другите. За некои, новите лица и ситуации се возбудливи. За други – предизвикуваат претпазливост. И двете реакции се нормални.
Децата треба да се навикнат на нов терен
Постојат повеќе причини зошто дете од една до три години може да покажува срамежливост. Понекогаш тоа е дел од неговиот карактер – некои деца по природа се повнимателни и поинтровертни, и тоа треба да се прифати.
Другпат, едноставно немаат доволно искуство со различни луѓе и средини. Кога ќе се најдат на „непознат терен“, им е потребно време да се прилагодат. Тоа прилагодување од страна може да изгледа како срамежливост, но всушност е процес на запознавање и проценка на новата ситуација.
Светот е возбудливо, но понекогаш и застрашувачко место за дете кое штотуку почнува да зборува, да оди и да си игра со други. Во такви моменти, срамежливоста може да биде начин на кој детето се заштитува од премногу стимули и потенцијално стресни ситуации.
Објаснете му на детето што може да очекува
Повеќето деца стануваат помалку срамежливи во предучилишна возраст и постепено се чувствуваат поудобно во нови ситуации. Важно е да избегнувате етикетирање – изрази како „тој е срамежлив“ или „таа секогаш се плаши“ можат несвесно да ја зацврстат таа улога кај детето.
Наместо тоа, покажете му пример како се однесува во одредени ситуации. Вие први започнете разговор со друга личност, насмевнете се, претставете го детето и дадете му време да ви се придружи кога ќе се почувствува подготвено.
Не форсирајте дружења, но нежно поттикнувајте го да им се приближи на други деца – особено на познати, како роднини или соседи. Некои мали срамежливци полесно се отвораат со помали деца, затоа што им годи чувството да бидат „поголеми“ и пример за некого.
Добра идеја е однапред да го подготвите детето за дружења или настани. Кажете му каде одите, кој ќе биде таму, дали ќе има некој што го познава и како се викаат новите луѓе што ќе ги запознае. Така ќе му помогнете да создаде чувство на предвидливост и сигурност.
Исто така, обидете се да пристигнете малку порано. Кога детето има време мирно да го истражи просторот и постепено да се адаптира, многу полесно ќе се опушти.
Со трпение, разбирање и поддршка, повеќето деца ја надраснуваат изразената срамежливост. Наместо да ја доживуваме како слабост, можеби е подобро да ја гледаме како знак на чувствителност и внимателност – особини кои со време можат да се претворат во силни страни.
