Истражување спроведено меѓу 1.000 татковци во САД, постари од 30 години, покажало дека многумина од нив се чувствуваат „испразнето“ дури и од секојдневни активности: домашни обврски (54 %), физичка активност (50 %), работа (50 %), па дури и од самото родителство (36 %).
Повеќе од половина од испитаниците велат дека редовно се соочуваат со стрес (54 %) и замор (49 %), додека чести се и чувствата на ниска мотивација (42 %), депресија (36 %) и синдром на прегорување – burnout (31 %).
Иако повеќето татковци првично мислат дека заморот и раздразливоста се резултат на долги работни денови или лош сон, дури 92 % од нив препознаваат дека нивната состојба има врска со хормоналното здравје.
Истражувањето покажува дека повеќето мажи знаат дека нискиот тестостерон може да предизвика замор (88 %) и намален либидо (96 %). Но симптомите кои најмногу влијаат на семејниот живот често остануваат незабележани – како што се недостаток на трпение, зголемен стрес и губење мотивација.
Учесниците во истражувањето биле речиси подеднакво поделени меѓу оние со дијагностициран низок тестостерон и оние без поставена дијагноза. Сепак, разликите меѓу нив биле значајни.
Татковците со дијагностициран низок тестостерон многу почесто се борат со хроничен замор, ниска мотивација и депресија, во споредба со оние кај кои не е поставена таква дијагноза.
„Тестостеронот не влијае само на мускулите или сексуалната желба. Тој има голема улога во фокусот, мотивацијата, трпението и општото расположение“, објаснува д-р Пит Стал. „А токму тие особини најмногу влијаат на тоа колку мажот е присутен и вклучен во семејниот живот.“
Меѓу татковците без дијагноза, 64 % велат дека веќе чувствуваат дека „нешто не е во ред“, но не знаат што е причината. Дури 69 % се сомневаат дека можеби имаат низок тестостерон, а таа неизвесност често е проследена со чувства на стрес, тага и срам.
За жал, многу мажи кои подоцна добиле дијагноза велат дека нивните симптоми претходно биле минимизирани или игнорирани – често добивале совети од типот „собери се“ или коментари дека едноставно се преслаби.
Сепак, истражувањето носи и охрабрувачки резултати. Речиси половина од татковците со дијагностициран низок тестостерон поминале низ терапија, а повеќето од нив забележале повеќе енергија, подобар фокус и подобрување на менталното здравје.
Дури три четвртини од испитаниците велат дека, со урамнотежено ниво на хормони, станале потрпеливи, посмирени и поприсутни во односот со децата и партнерите.
Интересно е и како татковците денес ја доживуваат „здравата машкост“. За повеќето, тоа значи да се биде добар татко и партнер, да се грижат за менталното здравје и да покажуваат емоционална зрелост. Традиционалните идеи за „тврдина“ или macho став се далеку пониско на листата на приоритети.
Сето ова покажува едно: денешните татковци сакаат да бидат присутни, емоционално достапни и стабилни – а грижата за хормоналното здравје може да биде важен чекор на тој пат.
