Кога се продолжува сезоната на лошо време, се продолжува и периодот на почести респираторни заболувања. Познато е дека едно дете во просек годишно прележува до осум инфекции на дишните патишта, а децата во градинка и до 12. Често се прашуваме зошто некои деца во контакт со истиот причинител добиваат само лесна настинка, додека други заболуваат од сериозни форми на воспаление на белите дробови? Зошто некои деца подолго се болни од други? Зошто тешко закрепнуваат? Зошто некои деца речиси никогаш не се болни?
Се разбира, сето тоа зависи од видот на причинителот со кој децата се среќаваат, успешноста на терапијата, добрата соработка помеѓу лекарот и родителите, возраста на детето, генетската предиспозиција, стилот на живот, но големо влијание има имунитетот, односно природната одбрана на организмот.
Одбранбениот систем не е развиен
Детето најчесто е болно до третата година од животот затоа што неговиот имунитет или одбранбен систем не е целосно развиен. Само во возраст од 10 до 12 години се достигнува ниво на имунитет како кај возрасните. Имунитетот се состои од низа одбранбени реакции предизвикани од странски тела и микроорганизми внесени во организмот, со што се создава отпорност кон болести. Природната отпорност или имунитетот на детето во најрана возраст зависи од имунитетот на мајката.
Веќе за време на бременоста, мајката преку крвта му пренесува на плодот заштитни клетки кои го штитат од инфекции. Првото доење му овозможува на новороденчето заштита од мајката, бидејќи првото млеко е богато со антитела, па затоа се нарекува и “прво вакцинирање”. Следствено, мајчиното млеко е еден од најдобрите извори на заштита од болести. Доказано е дека доените деца се поздрави и поотпорни на различни инфекции, вклучувајќи воспаление на увото, белите дробови и пореметувања во исхраната.
Избегнувајте затворени простории
Како што е веќе наведено, детето се раѓа со имунитет наследен од мајката, кој трае првите неколку месеци од животот. Постепено се развива сопствен имунитет, со населување на физиолошката бактеријална флора во усната шуплина и цревата. Проблемот настанува кога имунитетот добиен преку мајката се истроши, а сопствениот имунитет не е целосно развиен, што обично се случува околу осмиот до десетиот месец од животот.
Тогаш децата се најранливи и најнезаштитени од болести. На тоа треба да се води сметка особено во есенските и зимските месеци и да се избегнуваат затворени простории со голем број на луѓе, особено ако меѓу нив има болни. Со оглед на тоа дека имунитетот на детето до трета година е понизок отколку кај постарите деца, педијатрите препорачуваат дека, ако е можно, децата да не се вклучуваат во колектив пред да наполнат три години.
Со исхрана и движење против болести
За заштита од болести, исхраната на децата треба да изобилува со витамини А, Б6, Ц, E (млеко, морков, домат, пиперка, морска риба, банана, маслиново масло, зелено зеленчук и овошје), железо и цинк. Движењето го стимулира имунитетот. Тоа е важно да се има предвид, особено ако детето долго време седи пред компјутер или телевизија. Со зголемена физичка активност, срцето пумпа повеќе крв, а одбранбените клетки побрзо се движат низ телото. Препорачливо е да има најмалку половина час физичка активност дневно.
За помалите деца, шетањето треба да се организира кога е топло и без ветар. Во случај на почести или потешки заболувања, можни се лабораториски испитувања за да се утврди дали имунолошкиот систем е слабо развиен. Ако се утврдат пониски вредности од нормалата, постојат терапевтски можности за да се помогне детето да го преброди периодот на намален имунитет до развојот на сопствена одбрана. Сето тоа е во рацете на лекарот кој го следи детето, а улогата на родителот е да го набљудува, препознае потребите и да соработува со избраниот лекар, за заедничка корист и задоволство.
