Страно тело во увото е секој предмет што се наоѓа во ушниот канал – просторот меѓу тапанчето и надворешното уво – а не би требало да биде таму. Тоа може да биде внесено намерно (на пр. памучно стапче) или случајно (мала обетка). Децата често ставаат разни ситни предмети во своите или во ушите на други деца. Понекогаш и инсект може да навлезе во увото со летање или лазење. Без оглед дали станува збор за врв од памучно стапче или мала играчка, честопати предметот не може лесно да се извади.
Симптоми
Страното тело во ушниот канал обично предизвикува чудно чувство или непријатност. Слухот во тоа уво може да биде ослабен. Може да се јави болка доколку предметот го повреди ушниот канал или тапанчето, или пак ако предизвика инфекција на надворешниот ушен канал (otitis externa). Може да се појави и зуење во увото, а понекогаш и постојана сува кашлица. Доколку во ушниот канал влезе инсект, лицето може да слушне зуење или да почувствува скокоткање, а инсектот може и да касне или да убоде во внатрешноста на ушниот канал.
Дијагноза
Вашиот лекар ќе користи лупа со светло наречена отоскоп за да погледне во ушниот канал, да го види предметот и исто така да утврди дали имате инфекција или скинато тапанче.
Предметите обично мора да се отстранат од увото. Не очекувајте дека ќе испаднат сами од себе.
Не обидувајте се самите да го отстраните предметот освен ако можете јасно да го видите од надворешната страна. Малите предмети понекогаш можат да испаднат од ушниот канал со помош на гравитацијата, доколку увото се сврти кон земјата. Детето може да се поттикне нежно да ја затресе главата додека ја држи наведната така што увото да биде свртено надолу. Никогаш не тресете го детето во обид да го извадите предметот од увото
Превенција
Не користете никакви предмети, како што се марамчиња, памучни стапчиња или чепкалки за заби, за чистење на ушниот канал. Најчеста причина за дупчење (перфорација) на тапанчето е ставање на страно тело во увото.
Третман
Не обидувајте се самите да го отстраните предметот освен ако можете јасно да го видите од надворешната страна. Малите предмети понекогаш можат да испаднат од ушниот канал со помош на гравитацијата, доколку увото се сврти кон земјата. Детето може да се поттикне нежно да ја затресе главата додека ја држи наведната така што увото да биде свртено надолу. Никогаш не тресете го детето во обид да го извадите предметот од увото.
Обидите во домашни услови за отстранување на предмет од ушниот канал (на пример, со користење на пинцети или памучни стапчиња) честопати завршуваат со кинење на тапанчето, што е болно и може да предизвика губење на слухот
Може да се обидете да извлечете памук или хартија со помош на пинцета или со прстите, но лекар, кој ги има сите потребни алатки, би требало да ги отстрани повеќето предмети. Ова е затоа што многу повреди предизвикани од предмети во ушниот канал се случуваат кога некое лице се обидува да го отстрани предметот без помош од лекар. Понекогаш, доколку е потребно, лекарот може да го исплакне предметот со вода или да користи специјална кука. Откако предметот ќе се отстрани, лекарот исто така може да направи преглед со отоскоп за да се увери дека сè изгледа нормално.
Доколку во ушниот канал има инсект, никогаш не го пикајте прстот во увото бидејќи инсектот може да ве убоде или касне. Свртете ја главата така што засегнатото уво да биде свртено нагоре. Инсектот може сам да излезе со лазење, но ако не излезе, ставете неколку капки минерално масло во увото. Ова ќе го задуши инсектот. Потоа, вашиот лекар ќе може да го отстрани инсектот со плакнење на ушниот канал со чиста вода.
Кога да се повика стручно лице
Освен ако предметот не е мек и може лесно да се извади, треба да контактирате со вашиот лекар за тој да го отстрани.
Прогноза
Повеќето страни тела во увото не оставаат никакви проблеми откако ќе се отстранат. Обидите во домашни услови за отстранување на предмет од ушниот канал (на пример, со користење на пинцети или памучни стапчиња) честопати завршуваат со кинење на тапанчето, што е болно и може да предизвика губење на слухот. Иако тапанчето обично зараснува само од себе во рок од околу два месеци, понекогаш е потребна и операција. (Harvard Health)
