Дете кое е склоно кон лажење не мора нужно да тргне по погрешен животен пат, покажува нова студија објавена во мај во списанието Development and Psychopathology. Истражувањето се темели на следење на луѓе кои посетувале училишта во канадскиот Квебек во средината на 1980-тите години.
„Поголемиот дел од детското лажење не води до сериозни проблеми во зрелата возраст, а само одредени видови лажење се поврзани со подоцнежни психолошки или правни проблеми“, заклучиле научниците од канадскиот универзитет Мекгил во Монтреал и колеџот Џон Џеј во Њујорк, по студија спроведена на околу три илјади испитаници.
Во истражувањето се наведува дека најчестите модели на лажење покажувале „стабилност“, како и постепено намалување на лажењето со текот на времето.
Кога лажењето може да биде знак за проблем?
Сепак, кај дел од децата склони кон лажење биле забележани и „рана агресивност и импулсивност“, уште пред да почнат да покажуваат асоцијално однесување и да добиваат казнени пресуди во периодот на премин од адолесценција во зрелост.
„Не сите деца го следат истиот развоен модел кога станува збор за лажењето“, вели Викторија Талвар од Универзитетот Мекгил.
Според неа, повремената лага кај децата е очекувана и најчесто безопасна. Но, „упорното и сè почесто лажење со текот на времето – особено кога е поврзано со агресивност и импулсивност – може да биде знак дека на детето му е потребна поддршка, а не само дисциплина“.
Експертите нагласуваат дека родителите треба да обрнат внимание не само на самото лажење, туку и на поширокото однесување на детето, како и на начинот на кој тоа се справува со емоциите и односите со другите.
