На сопственото дете најмногу можете да му помогнете ако го научите отворено да зборува за работите што му се случуваат — и убавите, и тешките. Детето треба да знае дека секогаш може да ви се довери, без страв дека ќе биде осудувано или критикувано.
Експертите велат дека емоционалната комуникација започнува уште од најрана возраст и има огромно влијание врз самодовербата, односите со другите и начинот на кој детето подоцна ќе се справува со стресот и предизвиците.
Почнете со едноставни емоции
За почеток, помогнете му на детето да ги препознае и именува основните емоции. Изберете неколку едноставни чувства како:
- среќа,
- тага,
- изненадување,
- страв,
- лутина.
Колку повеќе детето учи да ги препознава чувствата, толку полесно ќе може да ги изразува.
Покажете му дека и вие зборувате за чувствата
Децата најмногу учат преку пример. Затоа е важно и родителите отворено да зборуваат за своите емоции.
На пример, можете да кажете:
„Многу сум среќен/на што денес сите сме заедно на ручек“ или
„Малку сум уморен/на денес, па затоа сум потивок/а.“
На овој начин детето учи дека сите луѓе имаат различни емоции и дека е сосема нормално тие да се изразуваат.
Помогнете му да го препознае тоа што го чувствува
Понекогаш децата не знаат точно како да објаснат што чувствуваат. Во такви моменти, родителот може нежно да му помогне со реченици како:
- „Изгледаш тажно.“
- „Веројатно си многу горд/а на тоа.“
- „Мислам дека ова те налути.“
Ако детето сака да разговара, можете дополнително да му објасните дека секоја емоција е важна и дека секое однесување носи одредени последици.
Разговарајте за секојдневните ситуации
Кога детето постепено ќе почне полесно да зборува за своите чувства, продолжете да го поттикнувате со едноставни прашања за секојдневни ситуации.
На пример: „Дали те исплашија грмотевиците синоќа?“ или „Како се почувствува кога другарчето ти помогна?“
Со вакви разговори детето го збогатува својот „емоционален речник“, учи подобро да се разбира себеси, но и полесно да ги разбира чувствата на другите.
Токму така се градат емпатијата, довербата и блиската комуникација во семејството.
