Ако ви се чини дека вашето дете често пркоси, има испади или покажува „тешко“ однесување – можеби тоа не е знак дека правите нешто погрешно. Напротив, според стручњаците, ваквото однесување понекогаш може да значи токму спротивното: дека сте добар родител.
Психотерапевтите предупредуваат дека многу ситуации кои родителите ги доживуваат како проблематични, всушност укажуваат на здрав емоционален развој на детето.
Децата што покажуваат емоции – учат да ги регулираат
Една од клучните пораки на стручњаците е дека не постојат „лоши чувства“. Децата ги доживуваат емоциите исто толку силно како возрасните, понекогаш и поинтензивно, но сè уште не знаат како правилно да ги изразат.
Затоа испадите, фрустрацијата или лутината се дел од процесот на учење. Детето кое плаче, вика или се спротивставува, всушност се обидува да разбере што чувствува.
„Тешкото“ однесување може да значи и сигурност
Стручњаците нагласуваат дека децата најчесто ги покажуваат најсилните емоции токму пред родителите. Тоа не е случајно – тоа значи дека се чувствуваат безбедно.
Многу родители се прашуваат зошто детето е „примерно“ во градинка, а дома има испади. Одговорот е едноставен – дома се чувствува сигурно.
Не мора секоја емоција да се „поправа“
Родителите често имаат инстинкт веднаш да го решат проблемот. Но понекогаш поважно е да се признаат чувствата, отколку веднаш да се нуди решение.
Децата треба да научат дека сите емоции се нормални и дел од животот – а родителот да биде тука како поддршка.
Границите се дел од развојот
Кога детето ги тестира границите, тоа всушност учи каде тие се поставени. Иако може да биде напорно, токму преку овие ситуации се развива самоконтрола и отпорност.
Без фрустрација нема развој – нагласуваат експертите.
Кога „проблемот“ не е проблем
Она што родителите го гледаат како проблем – непослушност, лутина, спротивставување – често може да биде знак за:
- развој на самостојност
- градење на личност
- емоционална сигурност
Детето кое има став и изразува емоции не е „лошо воспитано“ – туку се развива.
Родителството не е совршенство, туку процес. И ако детето понекогаш вика, протестира или има испади – тоа не мора да значи грешка. Можеби значи дека расте, учи и гради свој идентитет.
