Сличностите можат да бидат навистина впечатливи, но еднојајчните близнаци не се совршени копии еден на друг. Често користениот израз „идентични близнаци“ довел до заблуда кај родителите, бидејќи многумина мислат дека нивните деца не се еднојајчни ако се разликуваат во ситници. Се покажува дека самиот назив „идентични близнаци“ не е сосема точен.
Како настануваат еднојајчните близнаци?
Научниот термин за еднојајчни близнаци е монозиготни близнаци. Тие настануваат кога една сперматозоида оплодува една јајце-клетка, создавајќи оплодена клетка која потоа се дели на две клеточни маси од кои се развиваат близнаците.
За разлика од нив, двојајчните близнаци се всушност како брат и сестра родени во исто време – настануваат кога две различни сперматозоиди оплодуваат две различни јајце-клетки.
Генетски разлики сепак постојат
Бидејќи потекнуваат од иста оплодена клетка, ембрионите имаат речиси идентичен ДНК. Тоа значи дека ќе бидат многу слични во особини како крвна група и боја на очи.
Сепак, напредокот на науката покажува дека тие не се целосно генетски исти. Истражување кое опфатило 381 пар близнаци покажало дека во просек се разликуваат за околу 5,2 генетски промени. Кај некои парови разликите биле значително поголеми, додека кај други воопшто немало разлики.
Овие случајни генетски промени можат да се појават кај еден близнак во кој било момент, што објаснува зошто едниот може да развие болест, а другиот не.
Улогата на околината и епигенетиката
Од самиот почеток, близнаците почнуваат да се разликуваат. Иако ја делат истата матка, нивното искуство во неа не е идентично. На пример, мали разлики во папочната врвца можат да доведат до тоа едниот да добива повеќе хранливи материи.
Тоа влијае на начинот на кој гените се „вклучуваат“ и „исклучуваат“, што пак се одразува на растот, личноста и склоноста кон болести. Дури и отпечатоците од прсти кај еднојајчните близнаци се различни.
Покрај генетските промени, важна улога има и епигенетика – наука која објаснува како и кога гените се активираат. Иако гените се исти, нивната активност може да биде различна.
Епигенетските ознаки може да се менуваат во текот на животот, што значи дека близнаците со текот на времето стануваат сè поразлични.
Уникатни и покрај сè
По раѓањето, разликите стануваат уште поизразени. Еден близнак може да добие инфекција што ќе предизвика автоимуна болест, додека другиот нема да биде засегнат.
Во многу случаи, само еден од еднојајчните близнаци развива одредени состојби. Ова е забележано и кај болести како мултиплекс склероза, хемофилија и мускулна дистрофија.
Иако растат во исто семејство, нивните искуства може да се разликуваат – различни пријатели, училишта и животни патишта. Подоцна може да живеат на различни места, со различни услови и влијанија од околината.
Сите овие фактори – генетски, средински и епигенетски – заедно влијаат врз развојот и ги прават близнаците уникатни личности.
Затоа, иако ги нарекуваме „идентични“, еднојајчните близнаци никогаш не се целосно исти.
