Растот на детето е еден од најважните показатели за неговото здравје и правилен развој. Затоа педијатрите редовно ја следат висината уште од раѓањето. Кога детето расте побавно од очекуваното, тоа не секогаш значи дека постои здравствен проблем, но во одредени случаи може да биде сигнал дека е потребна дополнителна медицинска проценка.
Доколку детето во текот на една година порасне помалку од 4 сантиметри, родителите треба да се консултираат со лекар. Деталната дијагностичка обработка може да помогне да се открие причината за забавениот раст. Причините може да бидат физиолошки, што е почест случај, или патолошки, односно поврзани со одредени заболувања.
Најчеста причина за низок раст
Најчеста физиолошка причина е семејниот низок раст. Во овие случаи детето е пониско од просекот за својата возраст, но неговата висина е во согласност со висината на родителите. Брзината на раст е нешто помала од онаа кај врсниците, но коскената возраст одговара на хронолошката возраст, а пубертетот започнува навреме. На крајот, детето достигнува висина која е во рамките на очекуваната според генетските предиспозиции.
Втората најчеста причина е конституциски забавениот раст. Кај овие деца растот и коскеното созревање се одвиваат побавно, а и пубертетот започнува подоцна од вообичаеното. И покрај доцнењето, најголем дел од нив на крајот ја достигнуваат очекуваната висина во согласност со висината на родителите.
Патолошки причини за заостанување во растот
Кај околу 30 проценти од децата кои се упатуваат кај педијатар-ендокринолог поради низок раст се открива некоја патолошка причина.
Меѓу можните причини се недоволен внес на калории и потхранетост, хронични воспалителни заболувања на цревата, нарушена апсорпција на хранливи материи, како и целијакија.
Забавениот раст може да биде последица и на хронични заболувања на бубрезите, црниот дроб или белите дробови, вродени срцеви мани, како и лошо регулиран дијабетес. Поради тоа е важно секое значително отстапување во растот навреме да се испита.
Како се следи растот на детето?
Висината, тежината и обемот на главата се мерат веднаш по раѓањето, а потоа редовно се следат во текот на детството. Добиените вредности педијатарот ги споредува со стандардизирани табели за раст, кои се изработени врз основа на мерења на голем број деца според возраста и полот.
Со помош на овие податоци лекарот може да процени дали детето расте во рамките на нормалните граници. Доколку се забележат отстапувања, ќе бидат препорачани дополнителни испитувања за да се утврди причината и, доколку е потребно, навреме да се започне со соодветен третман.
