Периодот на адолесценција е еден од најпредизвикувачките за родителите. Бунтовноста, експериментирањето и потребата за независност често доведуваат до конфликти во семејството, па многу родители веруваат дека казните се единствениот начин да го насочат детето на вистинскиот пат. Сепак, според клиничкиот психолог Најџел Лата од Нов Зеланд, токму казнувањето често го дава спротивниот ефект.
„Тинејџерите се особено чувствителна категорија кога станува збор за ризик од насилство, употреба на дрога, криминал, но и за појава на депресија, апатија и суицидни мисли“, вели Лата.
Тој објаснува дека родителите треба навреме да реагираат кога ќе забележат дека нешто не е во ред, бидејќи одложувањето може да има сериозни последици.
„Важно е да разберете како функционира мозокот на тинејџерот. Кога ќе забележите проблем, реагирајте веднаш, затоа што подоцна може да биде предоцна. Но, имајте на ум дека тие го мразат зборот ‘казна’ и често реагираат уште полошо кога се казнети. Наместо тоа, треба да им дадете причина да не прават лоши работи, односно мотивација да бидат подобри“, советува психологот.
Според него, бунтовноста е природен дел од растењето и развојот.
„Работата на тинејџерите е да се бунат. Работата на родителите е да го извлечат најдоброто од нив, а не со казни дополнително да ги туркаат кон проблеми и погрешни избори“, заклучува Лата.
