Иако од децата се очекува да ги слушаат родителите, а многу возрасни сметаат дека строгото воспитување им користело, високо интелигентните деца честопати тешко се справуваат со семејните правила. Поради специфичниот начин на размислување, тие одбиваат да се придржуваат до правила што им изгледаат бесмислени или нејасно поставени. Нивното спротивставување не произлегува од инает или непослушност, туку од неможноста слепо да следат нешто што им делува нелогично.
1. Правила засновани исклучиво на традиција
Децата со висок коефициент на интелигенција имаат тенденција да ги поместуваат границите и да истражуваат нови идеи, па затоа стагнацијата им е одбивна. Поради тоа, често се спротивставуваат на правила што се темелат единствено на традицијата.
Тие сакаат разновидност и нови искуства, а истражувањата покажуваат дека интелигентните луѓе обично имаат и поотворен ум. Кога родителите се обидуваат да ги ограничат во строги рамки, најчесто наидуваат на отпор бидејќи тоа е спротивно на природата и потребите на детето. Претераното инсистирање на вакви правила може само да создаде дистанца меѓу детето и семејството.
2. Различни стандарди за браќата и сестрите
Повеќето родители се трудат да бидат праведни и да не фаворизираат едно дете пред друго. Сепак, фаворизирањето е реалност што може да се манифестира на различни начини – од поголемо вложување време и средства во едно дете до давање предност на неговите потреби.
Таквиот однос може да остави последици и во зрелата возраст. Децата со висок IQ тешко ја прифаќаат неправдата. Иако се обидуваат да бидат пристојни, не сакаат да толерираат нееднаков третман, поради што можат да покажат револт или да развијат огорченост кон братот или сестрата што добиваат повеќе внимание.
3. Забрана за поставување прашања или несогласување
Некои родители очекуваат нивните деца беспрекорно да ги следат правилата без дополнителни објаснувања. Наместо аргументи, честопати го користат познатото: „Затоа што јас така реков“.
Додека некои деца ќе го прифатат тоа без противење, високо интелигентните деца речиси секогаш ќе постават прашања. Кај нив љубопитноста е тесно поврзана со развојот на јазикот, логичкото размислување и способноста да ги разберат причинско-последичните врски. Затоа, за нив е природно да бараат објаснување за секое правило.
4. Постојана потреба од продуктивност
Нема ништо погрешно во тоа родителите да очекуваат децата да ги исполнуваат своите обврски, без разлика дали станува збор за домашни задачи или помош во домот. Сепак, и најпаметните деца имаат потреба од одмор.
Паузите се исклучително важни бидејќи помагаат во намалување на стресот и во одржување на долгорочната ефикасност. Ако родителите навистина сакаат нивните деца да бидат успешни, треба да им остават простор и за одмор, игра и слободно време.
5. Безусловно почитување на постарите
Вообичаено е децата да се учат да ги почитуваат луѓето околу себе, без разлика дали ги познаваат или не. Но, постои голема разлика помеѓу основна почит и слепо покорување само затоа што некој е постар.
Многу интелигентни деца рано сфаќаат дека возраста сама по себе не значи и морална или лична надмоќ. Затоа често го преиспитуваат правилото за безусловна почит кон постарите. За нив, почитта треба да се заслужи, а не да се подразбира по секоја цена.
6. Обврска да се изеде сè од чинијата
Со оглед на тоа што храната станува сè поскапа, разбирливо е родителите да не сакаат да се фрла храна. Тие вложуваат труд за да обезбедат оброци за семејството, па затоа им е тешко кога детето одбива да го дојаде јадењето.
Сепак, присилувањето не е најдобро решение. Наместо тоа, родителите можат да покажат повеќе разбирање, да сервираат помали порции или да ги зачуваат остатоците за подоцна. На тој начин се почитуваат и потребите на детето и вредноста на храната.
7. Неуспехот не е дозволен
Секој родител сака најдобро за своето дете и не сака тоа да доживее неуспех. Но, кога очекувањата стануваат преголеми, може да се создаде впечаток дека грешките не се дозволени.
Интелигентните деца често се спротивставуваат на ваквиот начин на размислување. И тие сакаат да ги направат своите родители горди, но знаат дека не се совршени. Истражувањата покажуваат дека претерано високите очекувања можат да ја намалат самодовербата на детето и да предизвикаат непотребен психолошки притисок.
8. Нема место за преговарање
Многу родители се водат од принципот „моја куќа – мои правила“, каде што нема простор за дискусија. Дури и кога правилата не се сосема праведни, од децата се очекува безусловна послушност.
Високо интелигентните деца тешко го прифаќаат тоа. Тие се љубопитни, сакаат да го преиспитуваат постојниот поредок и веруваат дека имаат право да го искажат своето мислење. Нивното спротивставување не е знак на непочитување, туку потреба за дијалог.
9. Секогаш биди добар со сите
Во идеален свет, децата би можеле безрезервно да им веруваат на сите и да бидат љубезни кон секого. Но реалноста е поинаква.
Кога родителите инсистираат детето секогаш да биде добро кон сите, можат несвесно да го изложат на ризик. Интелигентните деца разбираат дека љубезноста е важна, но и дека е неопходно да се постават граници, особено кон луѓе кои не ги познаваат или кои се однесуваат лошо кон нив.
10. Семејството секогаш е на прво место
Семејството е првата и најважна заедница во животот на едно дете. Но, кога на децата им се наметнува ставот дека семејството мора секогаш да биде на прво место, тие можат да научат да толерираат и токсични односи.
Децата со висок IQ со текот на времето сами го согледуваат тоа. Тие забележуваат кога одредени членови на семејството се однесуваат неправедно или штетно и не сакаат да бидат дел од такви динамики. Јасно ја препознаваат разликата помеѓу правилното и погрешното и не се подготвени да ги игнорираат сопствените вредности само затоа што станува збор за семејство.
