Ситуација во која мало дете удира родители или други деца за секој родител е непријатно искуство. Таквото однесување може да биде болно, да предизвика срам и загриженост и да отвори прашања како: „Зошто моето дете е агресивно? Дали правам нешто погрешно?“ Но вистината е дека агресивноста кај малите деца е честа појава зад која речиси секогаш стојат предвидливи и разбирливи причини.
Зошто малите деца удираат
Кога силните емоции не можат да се изразат со зборови, тие често излегуваат во форма на физичка реакција. Додека возрасните знаат посмирено да го изразат тоа што го чувствуваат, малите деца сè уште ја немаат таа способност ниту доволно развиен речник. Тие доживуваат интензивни емоции како лутина, возбуда и љубомора, но не знаат како да се справат со нив. Бидејќи им недостасува емоционална регулација, нивните чувства се изразуваат преку постапки, а не преку зборови.
Делот од мозокот одговорен за самоконтрола и донесување одлуки кај малите деца сè уште не е целосно развиен. Тоа значи дека тие природно ќе реагираат пред да размислат. Кога нешто не оди по нивно, реакцијата е моментална, па ударот станува начин на изразување фрустрација.
Веројатно сте забележале дека децата стануваат посклони кон агресивно однесување кога патувате или се наоѓате на места со многу луѓе. Брзото темпо и непознатата средина можат лесно да ги преоптоварат малите деца, што предизвикува раздразливост која може да се манифестира и преку удирање.
Понекогаш наједноставното објаснување е и најточно. Мало дете кое е гладно, жедно или уморно многу поверојатно ќе реагира со удирање. Во такви моменти, она што изгледа како проблем во однесувањето всушност е знак дека основните физички потреби не се задоволени. Кога толеранцијата на детето се намалува, реакциите стануваат значително поинтензивни.
Како правилно да реагирате и да му помогнете на детето
Начинот на кој родителот реагира на ударот е поважен од самото однесување на детето. Она што родителите никогаш не треба да го направат е да возвратат со удар или да станат агресивни. Таквата реакција само ја влошува ситуацијата. Наместо тоа, стручњаците ги советуваат следниве чекори.
Останете смирени. Иако ова е полесно да се каже отколку да се направи, тоа е најважниот чекор во контролирањето на детската агресија. Кога вие сте смирени, детето ја чувствува вашата стабилност, што му помага и самото да ги регулира своите емоции и да се смири.
Задржете сериозен израз на лицето. Насмевката во тој момент детето може да ја протолкува како охрабрување или одобрување. Внимавајте да не се смеете кога детето ве удира, туку пристапете со сериозен, но не и лут израз.
Пренасочете го однесувањето на детето. Наместо само да му кажувате што не смее да прави, покажете му што треба да прави. Научете го да допира нежно наместо да удира. Покажете му што значи благ допир. Најважно од сè, обрнете внимание на неговите потреби и помогнете му да ги именува своите чувства.
Затоа, следниот пат кога ќе се најдете во ваква ситуација, сетете се на овие совети.
