Иако декември често се смета за најстресниот период од годината поради празниците, купувањето подароци и бројните обврски, многу родители тврдат дека токму мај е периодот кога чувствуваат најголем замор и преоптовареност. Имено, крајот на учебната година носи огромен организациски и ментален притисок, особено за мајките кои најчесто преземаат голем дел од секојдневната координација на семејниот живот.
Во тој период, како сè да се случува одеднаш. Училишни приредби, завршни активности, спортски натпревари, екскурзии, работилници, подароци за наставниците, родителски средби, подготовки за летото и секојдневните обврски се натрупуваат од ден на ден. Родителите често имаат чувство дека постојано треба нешто да запомнат, организираат или завршат, а во меѓувреме редовните обврски како работа, готвење, возење деца и одржување на домот не исчезнуваат.
Многу мајки го опишуваат овој период како време кога не успеваат „да го исклучат мозокот“. Дури и кога физички одмараат, во главата постојано им се вртат распореди, потсетници, обврски и списоци со работи што треба да се завршат. Токму овој невидлив дел од родителството денес сè почесто се опишува со поимот „ментален товар“.
Што претставува менталниот товар кај родителите?
Менталниот товар не се однесува само на конкретни задачи како готвење, перење или носење деца на активности. Станува збор за постојано размислување и планирање на сè што е потребно за семејниот живот да функционира.
Тоа вклучува:
- следење училишни известувања и рокови
- организација на детските активности
- помнење важни датуми
- планирање оброци и купување
- водење на семејниот распоред
- подготовка на сè што им е потребно на децата за училиште и активности
- размислување однапред за секој детал
Често токму една личност во семејството го носи најголемиот дел од овој ментален товар. Дури и кога другите членови на семејството помагаат околу одредени задачи, одговорноста за планирањето и координацијата најчесто останува кај родителот кој „држи сè под контрола“.
Зошто крајот на учебната година е толку тежок?
Родителите истакнуваат дека проблемот не е само во количината на обврски, туку и во тоа што сè се случува истовремено. По долга учебна година, кога веќе се исцрпени од секојдневниот ритам на училиште, тренинзи, домашни задачи и работа, доаѓа завршниот период преполн со дополнителни активности и очекувања.
Токму тогаш многумина чувствуваат голем замор, раздразливост и преоптовареност, иако однадвор изгледа како сè да функционира нормално. Децата стигнуваат на активности, обврските се исполнуваат, распоредите се следат, но родителите често имаат чувство дека веќе немаат простор за одмор и здив.
Интересно е што за стресот во декември се зборува многу отворено, додека исцрпеноста на родителите на крајот од учебната година често се подразбира и ретко се споменува. Токму затоа текстовите на оваа тема предизвикуваат силни реакции кај родителите, бидејќи многумина првпат го препознаваат сопственото чувство на замор и преоптовареност во искуствата на другите родители.
