За многу родители, одлуката да го запишат детето во градинка носи и возбуда и несигурност. Од една страна, тука се новите пријателства, песничките, игрите и учењето рутина. Од друга страна, се појавуваат прашања: Дали е прерано? Ќе плаче ли цел ден? Дали е доволно зрело и емоционално подготвено?
Но вистината е дека подготвеноста за градинка не зависи од една конкретна вештина.
Не станува збор за тоа детето да биде „совршено подготвено“, туку за комбинација од емоционални, социјални и практични способности кои покажуваат дека може да се снајде во организирана средина надвор од домот.
Секое дете се развива со свое темпо, но постојат неколку јасни знаци кои често покажуваат дека е подготвено за овој голем чекор.
- Може да се одвои од родителот без голема драма
Еден од најважните знаци е начинот на кој детето реагира кога родителот ќе излезе од просторијата или ќе го остави со друга возрасна личност.
Дете што е подготвено за градинка можеби кратко ќе негодува или ќе се расплаче, но релативно брзо ќе се смири и ќе се насочи кон играчка, воспитувач или активност.
Ова е важно бидејќи секојдневието во градинка се базира на кратки разделби и повторни средби.
- Покажува интерес за други деца
Градинката не е само место каде се учат бои, форми и песнички. Тоа е и првото искуство на детето во мала заедница.
Дете што е подготвено за градинка обично ги набљудува другите деца, сака да им се придружи во игра или се радува кога ќе ги види.
Не мора веднаш да знае да дели играчки – тоа допрва се учи. Но желбата за контакт и игра со врсници е важен знак на социјална зрелост.
Некои деца веднаш се вклучуваат, а други прво набљудуваат од страна. И двата пристапа се сосема нормални.
- Следи едноставни упатства
Во текот на денот воспитувачите постојано ги насочуваат децата: „Измиј ги рацете“, „Седни на тепихот“, „Собери ги коцките“.
Ако детето дома најчесто може да следи едноставни инструкции, полесно ќе се снајде и во градинка.
Тоа не значи дека секогаш ќе слуша совршено – малите деца сè уште учат самоконтрола. Но способноста да слуша и реагира на основни насоки покажува дека постепено се прилагодува на групна средина.
- Покажува основна самостојност
Подготвеноста за градинка често се гледа во секојдневните рутини.
Дали се обидува само да јаде? Дали пие од чаша? Дали покажува кога треба во тоалет или се обидува само да ги измие рацете?
Овие мали навики се многу важни затоа што му помагаат полесно да го следи ритамот во градинката.
Самостојноста на оваа возраст не значи дека детето мора сè да прави само. Важно е да покажува желба да се обиде.
- Умее да ги изрази своите потреби
Детето не мора да зборува совршено за да биде подготвено за градинка.
Важно е на некаков начин да покаже кога е гладно, тажно, исплашено, кога му треба помош или сака во тоалет.
Тоа може да биде со зборови, покажување, гестикулации или едноставни фрази. Најважно е возрасните да можат да го разберат за да се чувствува сигурно и помалку фрустрирано.
Љубов кон рутина и имитирање
Децата што се подготвени за градинка често сакаат рутина – исти приказни, исти песнички, познати ритуали пред спиење или редовно време за јадење.
Имитирањето е уште еден важен знак. Ако детето сака да „готви“, да храни кукла, да ги имитира возрасните или да средува играчки, тоа веќе ги вежба социјалните вештини што ќе му бидат потребни во градинка.
Градинката е полна со учење преку набљудување и повторување, а токму тоа им помага на децата полесно да се прилагодат на новата средина.
