„Како беше на училиште денес?“ е прашање што речиси секој родител му го поставува на своето дете по враќањето дома. Но, најчестиот одговор обично е кратко „добро“, „океј“ или само кревање раменици.
И така, од ден на ден, разговорот завршува пред воопшто да започне.
Родителите сакаат да дознаат како навистина поминал денот на детето, дали било среќно, дали нешто го вознемирило или има проблеми на училиште. Но, децата често во тие моменти повеќе размислуваат за игра, одмор или нешто сосема друго отколку за долг разговор за училиштето.
Експертите за детски развој советуваат дека наместо општи прашања, многу подобро е да се поставуваат конкретни и отворени прашања кои ќе го поттикнат детето да зборува за своите чувства, искуства и односи со другите.
Прашања што можат да отворат искрен разговор
Наместо класичното „Како беше?“, обидете се со некое од овие прашања:
- Кој ти беше омилен дел од денот на училиште?
- Што денес најмногу те насмеа?
- Дали нешто те растажи или загрижи?
- Со кого си играше за време на одмор?
- Кој предмет денес ти беше најинтересен?
- Што ново научи денес?
- Дали некому му помогна денес?
- Дали некој тебе ти помогна?
- На што си најгорд денес?
- Што би сакал да беше поинаку?
- Дали нешто те направи несигурен/на?
- Кој наставник најмногу ти се допаѓа и зошто?
- Што со нетрпение очекуваш утре на училиште?
- Дали има нешто од кое се плашиш?
Вистинските прашања создаваат блискост
Ваквите прашања не само што помагаат родителот подобро да дознае што му се случува на детето, туку создаваат и чувство на доверба и поврзаност.
Преку секојдневни мали разговори, децата полесно учат да зборуваат за своите чувства, стравови и радости.
Психолозите нагласуваат дека најважно е детето да не се прекинува додека зборува и да почувствува дека родителот навистина слуша, без осудување и брзи совети.
Понекогаш едно добро поставено прашање може да открие многу повеќе отколку долг разговор.
