Цртањето често се доживува како обична детска игра, но истражувањата покажуваат дека станува збор за активност која оди многу подалеку од едноставно боење на хартија. Тоа вклучува перцепција, паметење, контрола на движењата, па дури и рано разбирање на другите луѓе – поради што оваа навидум мирна активност се претвора во вистинска ментална вежба.
За малите деца, секоја повлечена линија и секој нацртан облик претставуваат начин на обработка на светот околу нив, но и на она што го гледаат, чувствуваат и паметат. Со текот на времето, оваа едноставна навика почнува истовремено да го поттикнува развојот на повеќе мозочни области – често и без возрасните да бидат свесни за тоа.
Развој на фината моторика
Држењето боичка, контролирањето на притисокот врз хартијата и намерното повлекување линии бараат прецизност. Истражувањата за моторичкиот развој покажуваат дека овие вештини се тесно поврзани со когнитивниот развој кај децата и адолесцентите.
Студиите што се занимавале со цртањето кај децата ја поврзуваат оваа активност со развојот на моторичките и визуелно-просторните вештини, поради што цртањето може да биде корисна секојдневна вежба за малите раце и мозокот што сè уште се развива.
Поттикнување на извршните функции
Кога детето се обидува да нацрта нешто со одредена намера, цртањето повеќе не е само случајно шарање. Кај малите деца, тоа се поврзува со работната меморија, самоконтролата и способноста за прилагодување – односно со вештини што им помагаат да останат фокусирани, да ги контролираат импулсите и полесно да преминуваат од една идеја на друга. Поедноставно кажано, цртањето бара планирање, прилагодување и истрајност.
Поддршка на јазичниот развој
Едно од поинтересните откритија на поновите истражувања е дека цртањето и јазикот во раното детство се развиваат паралелно. Кај најмалите деца тоа се одвоени, но силно поврзани начини на изразување, при што важна улога имаат токму извршните функции.
Цртањето може да им помогне на децата да покажат што знаат уште пред да ги пронајдат вистинските зборови.
Јакнење на меморијата и присетувањето
Додека цртаат, децата не оставаат само траги на хартија – тие се присетуваат на она што го виделе, доживеале или научиле и го претвораат во слика.
Истражувањата покажуваат дека цртањето делумно зависи од меморијата, а истовремено може да открие и како се менуваат сеќавањата со текот на времето. За децата, тоа е нежен начин за вежбање на присетувањето и организирањето на мислите.
Креативност и флексибилно размислување
Истражувањата кај деца и адолесценти покажуваат јасна врска меѓу когнитивната флексибилност и креативноста. Со други зборови, колку полесно детето преминува од една идеја на друга, замислува нови можности и го преобликува она што веќе го знае – толку послободно ја изразува својата креативност.
Цртањето нуди токму таква слобода: куќата може да има пет прозорци, сонцето може да биде зелено, а едноставно човече може да стане почеток на цела приказна.
Безбеден емоционален израз
Децата не секогаш ги изразуваат своите чувства со јасни и уредни реченици. Истражувањата укажуваат дека цртежите можат да бидат своевиден прозорец во нивниот внатрешен свет, бидејќи ги одразуваат нивните чувства, доживувања и емоционални состојби.
Некои студии покажуваат дека цртањето може краткорочно да го подобри расположението, особено кога му помага на детето да го одвлече вниманието од нешто што го оптоварува. За многу деца, хартијата и моливот често се полесен начин на изразување отколку директен разговор.
