Постојаните родителски расправии имаат некои долгорочни последици за децата – еве кои

Честото викање пред деца може да остави трајни последици врз нивните емоции, односи и самодоверба.

Секој од нас носи нешто од детството со себе: обрасци, реакции и начинот на кој ги доживува односите. Децата кои растат во дом каде што расправиите се чести и гласни, често тоа искуство го пренесуваат и во зрелата возраст.

Не станува збор само за спомени, туку за начинот на кој подоцна комуницирате, сакате и поставувате граници. Иако за ова не се зборува секогаш отворено, стручњаците предупредуваат дека постојаното викање на родителите пред децата може да остави долгорочни последици.

  1. Потешко ги изразувате емоциите
    Ако сте пораснале во средина каде што емоциите често воделе до конфликт, можно е да сте развиле чувство дека е побезбедно да ги задржите за себе. Наместо да кажете што ве мачи, почесто ги потиснувате или реагирате преку фрустрација.
  2. Чувствувате анксиозност за време на расправии
    Дури и нормални, здрави дискусии може да ви делуваат стресно. Секој покачен тон може да ве врати во познатото чувство на напнатост од детството.
  3. Им угодувате на другите за да избегнете конфликт
    За да избегнете расправија, можеби сте склони да се прилагодувате на другите и да ги ставате сопствените потреби во втор план. Краткорочно тоа „ја смирува ситуацијата“, но долгорочно создава фрустрација.
  4. Потешко им верувате на луѓето
    Ако не сте имале чувство на сигурност во сопствениот дом, довербата кон другите може да биде предизвик. Отворањето и покажувањето ранливост често не е лесно.
  5. Имате проблем со поставување граници
    Децата кои се труделе да „одржат мир“ дома, често како возрасни тешко кажуваат „не“ и поставуваат јасни граници.
  6. Несвесно ги саботирате односите
    Стравот од блискост или конфликт може да доведе до тоа да се повлекувате токму кога односот станува сериозен или важен.
  7. Перфекционизам
    Желбата сè да биде „совршено“ често доаѓа од потребата да се избегне критика или напнатост. Но тоа може да доведе до исцрпеност и незадоволство.
  8. Ниска самодоверба
    Децата често несвесно ја преземаат одговорноста за атмосферата во домот. Подоцна тоа може да резултира со чувство дека не се „доволно добри“.
  9. Комплицирани односи со браќа и сестри
    Односите може да бидат или многу дистанцирани или претерано заштитнички, а понекогаш старите емоции од детството се пренесуваат и во зрелата возраст.
  10. Зависни односи
    Некои луѓе во зрелата возраст бараат сигурност преку прекумерна емоционална зависност од партнерот, обидувајќи се да го надоместат она што им недостигало.
  11. Потешко прифаќате критика
    Дури и добронамерен совет може да се доживее како напад, бидејќи потсетува на стари конфликти и чувство на несигурност.

Важно е да се нагласи: расправиите сами по себе не се проблем. Секој однос ги има. Разликата е во начинот на кој се водат.

Ако детето гледа дека проблемите се решаваат смирено и со почит, учи здрави обрасци. Ако расправиите се гласни, чести и без решение – тие можат да остават трага.

Добрата вест е дека овие обрасци може да се препознаат и променат. Кога еднаш ќе ги освестите, можете да започнете да градите поздрави односи – со другите, но и со самите себе.