Успивањето на детето за многу родители може да биде еден од најисцрпувачките делови од денот. Додека некои деца заспиваат сами без проблем, на други им е потребна близина на родителот – најчесто мајката која лежи покрај нив додека не заспијат.
И додека едни сметаат дека децата треба што порано да се учат на самостојно заспивање, други веруваат дека токму блискоста и чувството на сигурност му помагаат на детето полесно да се опушти и да заспие.
Темата за успивање со години предизвикува поделени мислења меѓу родителите и стручњаците. Некои предупредуваат дека детето може да развие навика да заспива само со присуство на родител, додека други истакнуваат дека одговарањето на потребата за блискост не значи дека детето ќе стане понесамостојно или несигурно.
Експертот за спиење Рејчел Гордон признава дека и самата поминала низ период на преиспитување кога станува збор за успивањето на својот син.
„Можев да продолжам да очекувам дека мојот син мора да научи сам да заспива или можев да прифатам дека едноставно му требам покрај него“, вели таа.
Според Центарот за нарушувања на спиењето при УЦЛА, еден од трите најчести проблеми кај малите деца е потребата од присуство на друга личност при заспивање и спиење. Тоа значи дека родителот лежи покрај детето или го вози во автомобил за да заспие. На овој начин, детето се навикнува да заспива со „помошник“ – личност која станува негова „перница“, поради што често не може да заспие без неа. Ова се нарекува асоцијација на заспивање (sleep-onset association).
Стручњаците објаснуваат дека детето сака да ја има мајката покрај себе затоа што ја сака и се чувствува сигурно, но понекогаш може да биде и исплашено или загрижено. Дел од експертите сметаат дека е важно децата да се учат на самостојно заспивање, бидејќи тоа е важно за нивниот развој, иако постои страв дека ќе станат зависни од присуството на родителот.
Но, истражувањата покажуваат дека приврзаноста кон родителот не е штетна. Според истражување објавено во Korean Journal of Pediatrics, чувствителните и емоционално присутни родители им помагаат на децата да станат посамоуверени, понезависни и емоционално постабилни. Авторите на истражувањето истакнуваат дека оддалечувањето од децата може да ја ограничи нивната способност да ги развијат своите потенцијали и стабилна личност.
Секако, тоа не значи дека секој родител мора да лежи покрај детето додека не заспие. Но, како што истакнува Гордон, важно е да се следи она што родителот го чувствува како најдобро за своето дете.
„Тоа ме потсети на клучната улога што ја имам во животот на мојот син – не само во моментите на спиење, туку и како личност која го учи на самодоверба за целиот живот. Јас сум неговата константа. Јас сум личноста што ја бара кога чувствува страв. Моето дете се чувствува сигурно со мене. Затоа можам да му дадам мир да се опушти, да земе длабок здив и да заспие“, изјавила таа.
